انتخاب خبر: طی روزهای اخیر گمانه زنی ها در خصوص عدم کاندیداتوری حسن روحانی برای انتخابات ریاست جمهوری سال 1396 بالا گرفته است. در همین راستا نام هایی مانند سید حسن خمینی و محمد جواد ظریف برای کاندیداتوری در انتخابات 96 بر سر زبان ها افتاده است. به نظر می رسد عملکرد اقتصادی و سیاسی حسن روحانی طی دور اول ریاست جمهوری اش، طرفداران او را ترغیب به عدم حمایت از او در انتخابات 96 کرده باشد. اما مؤثران جریان حامی حسن روحانی در دو جبهه اعتدال گرایی و اصلاح طلبی، ریشه انتقادها به عملکرد دولت حسن روحانی را سیاسی می دانند. در همین حال، جریان حامی رئیس جمهوری کشورمان از او برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری 1396 دعوت کرده اند. با این حال هنوز معلوم نیست چرا روحانی به کاندیدا نشدن ترغیب می‌شود؟

برای بررسی عملکرد سیاسی- اقتصادی حسن روحانی، خبرنگار انتخاب خبر پای صحبت های محمدصادق مشایخ نشست. این حامی معنوی و مالی انقلاب اسلامی ایران و کارشناس سیاسی و اقتصادی، ناگفته های بسیاری را درخصوص عملکرد حسن روحانی بیان می کند.

در ادامه، مشروح این مصاحبه را می خوانید.

mashayekh.ruhaniجناب آقای مشایخ گرامی! بار دیگر فرصتی دست داد که طی گفتگو با حضرتعالی به بررسی آخرین تحولات سیاسی و اقتصادی کشورمان بپردازیم.

با تشکر از فرصتی که بار دیگر در اختیار این حقیر قرار دادید. مثل همیشه از حرکت جهادی و انقلابی سایت انتخاب خبر واقعاً سپاسگزاری می کنم. انتخاب خبر در حال بررسی بنیان های زیرساخت کشور می باشد، نظریه ها را دریافت می کند و این باعث رشد کشور و انقلاب و در نهایت رابطه بیشتر نظام با اسلام می شود.

بهرحال همگی به وجود انسان های شریف در سایت انتخاب خبر که دلسوز کشور و انقلاب و اقتصاد و نظام هستند افتخار می کنیم و از خدا می خواهیم که به تمامی دست اندرکاران و حامیان سایت انتخاب خبر سلامتی و توفیق بدهد تا توان آنها روز به روز بیشتر شود. توان این رسانه از روی اعتقاد، دیانت، درستی، فرهنگ شناسی و مسئولیتی است که به کشور و انقلاب دارد. علاقه این رسانه به پیشرفت جامعه و نظام و ملت قابل تقدیر و تقدیس است.

با تشکر از لطف حضرتعالی نسبت به این رسانه. و اما این روزها حمله به دولت وارد فاز جدیدی شده است. تخریب ها این بار به سمتی سوق داده می شود که طرفداران دکتر روحانی نسبت به رأی آوری او در انتخابات 96 دچار تردید شوند. بهتر است به عنوان اولین سؤال به مقایسه تطبیقی عملکرد دولت های نهم و دهم با دولت یازدهم به ریاست حسن روحانی پرداخت.

بهرحال آثار اتفاقات دوران دولت های نهم و دهم امروز گریبانگیر ملت ایران شده است. تمام ملت ایران اعم از خرد و کلان و از هر قشری مانند دانشگاهی و بازاری متوجه شده اند که طی این 8 سال چه ضربات مهلکی به کشور و ملت وارد شد و اقتصاد به چه روزهایی افتاد.

بزرگترین آفت دولت های نهم و دهم تعطیلی سازمان برنامه و بودجه بود که واقعاً کل اقتصاد کشور و برنامه های اقتصادی را به هم ریخت. خود امام علی(ع) می فرمایند: «اوصیکُم بِتَقْوَی اللّه وَ نَظمِ اَمْرِکُم». خود نظم یک بخشی از تقوا است و ملت ایران بی نظمی را در دولت های نهم و دهم مشاهده کردند. در این دوران اقتدار کشور تحت الشعاع قرار گرفت و اقتصاد کشور دچار آشفتگی شد. وقتی بی نظمی و ناهنجاری در یک کشوری وجود داشته باشد نمی توان سازندگی انجام داد. اما متأسفانه این اتفاق در دولت های نهم و دهم رخ داد و از همه بدتر فقدان سازمان برنامه و بودجه نظام اقتصادی کشور را به هم ریخت و متأسفانه در این دوران، منابع مالی کشور هدر داده شد. بدهکاری ها و اختلاس هایی که در این دوران صورت گرفت یک اجتماع جدیدی در کشور بوجود آورد که در آن اختلاس، عادی شد.

سرانجام آقای دکتر روحانی در سال 1392 بر مسند ریاست جمهوری تکیه زدند. همه ملت آگاه هستند که آقای دکتر روحانی یک انسان شریف، تحصیل کرده و معتقد به نظام هستند. علاوه بر اینکه نام ایشان روحانی است خود ایشان یک انسان شریف و روحانی هستند.

ایشان بهرحال در اولین بخش کاری خود مسئله هسته ای ایران مرتفع کردند و کشور را از یک بحران بسیار شدیدی که همه مملکت و نظام را تهدید می کرد نجات دادند. اگر تیم ایشان گام های مثبتی در این راستا برنمی داشت کشور به ورطه سقوط و جنگ می افتاد. آقای دکتر روحانی قانون را رعایت کردند. تفاوت تیم کاری آقای احمدی نژاد با آقای روحانی این است که تیم مذاکره کننده هسته ای آقای دکتر روحانی همگی متخصص هستند. سه متخصص قدرتمند سرگروه این تیم هستند. اولین نفر آقای دکتر علی اکبر صالحی بودند که خود ایشان متخصص هسته ای می باشند می دانستند که چگونه باید سخن بگویند. دنیای امروز یک دنیای از هم گسیخته ای نیست. دنیا دنیای قانون، علم و تخصص است. آقای دکتر صالحی نشستند و از نگاه تخصصی انرژی هسته ای با 1+5 مذاکره کردند. حرف آقای دکتر صالحی منطقی بود.

آقای دکتر ظریف هم یک انسان با تجربه سیاسی و قابل اعتماد همه مردم ایران به ویژه مقام معظم رهبری هستند. ایشان نشستند راجع به سیاست ارتباطات بین المللی صحبت کردند و حرف های ایشان موفقیت های زیادی برای ملت و کشور به ارمغان آورد. حرف های ایشان جهان پسند بود، احساساتی نبود، تنفر از دنیا را نشان نمی داد، بی نظمی را اشاره نمی کرد، بی عنایتی به قوانین بین المللی را ترویج نمی کرد و اینطور نبود که آقای دکتر ظریف به 200 کشور جهان توهین و اعلام کنند که قانون آن ها را قبول ندارند و این قوانین، ورق پاره ای بیش نیستند.

حقوقدان های برجسته ای در تیم کاری مذاکره کننده هسته ای آقای دکتر روحانی حضور داشتند که همگی به قوانین بین الملل هم آشنا بودند و هم می دانستند که احترام به قوانین بین المللی باعث پیشرفت کشور و ملت می شود.

چنین برخوردی از تیم کاری آقای دکتر روحانی نشان داد که ملت ایران از تفکر دوستی با دنیا و تعامل با جهان پیروی می کنند. ملت ایران یک ملت قانونمند است، ملتی است که به جهان احترام می گذارد. سازمان ملل نماینده جهان پیشرفته و متمدن امروز است و حدود200 کشور نماینده این سازمان هستند. اگر ملت ایران به سازمان ملل احترام می گذارند یعنی ملت و کشور ایران به همه دنیا احترام می گذارند. این دستور اسلام است. تیم کاری هسته ای دکتر روحانی دستور اسلام را رعایت کردند. دکتر روحانی نشان داد که ملت و کشور ایران باید به دیگران و قوانین آنها و شرایط آنها احترام گذارند. ملت ایران به مذهب اسلام عنایت دارند و برای مکاتب مذهبی دیگر احترام قائل هستند. در جریان مذاکرات هسته ای، دکتر روحانی به نمایندگی از ملت ایران هیچگاه با کشورهای دنیا احساساتی برخورد نکردند و نگفتند که کشورهای دنیا باید گوش به فرمان آنها باشند. دکتر روحانی به همه کشورهای دنیا احترام گذاشتند.

از نظر تخصص، آقای دکتر صالحی؛ از نظر روابط بین الملل و سیاست بین الملل، آقای دکتر ظریف و از نظر حقوقی هم آقای تخت روانچی بهترین عملکرد در تیم کاری هسته ای آقای روحانی را به نمایش گذاشتند. این افراد واقعاً در مذاکرات هسته ای باعث افتخار مردم ایران و کشور شدند. نتیجه مذاکرات هسته ای فوق العاده بود.

اولین نتیجه برجام این بود که الحمدلله کشور را از یک حمله نظامی نجات داد. خدای ناکرده اگر جمهوری اسلامی ایران ذره ای دیگر روی مواضع قبلی خود که دنیا آن را نمی پسندید و بی حرمتی به خود می پنداشت پافشاری می کرد، امروز تکلیف کشور و ملت ایران چیز دیگری بود. تیم هسته ای دولت آقای دکتر روحانی مذاکرات هسته ای را به سمت تعامل با جهان هدایت کرد و جمهوری اسلامی ایران هیچگاه به حقوق بین الملل بی حرمتی نکرد.

تیم کاری هسته ای به کشورهای دنیا احترام گذاشت، به تخصص ها بها داد و همه حرف ها بین طرف ایرانی و طرف 1+5 بیان شد. دو طرف نشستند و نتیجه مذاکرات هسته ای چه برد – برد و چه باخت- باخت به نفع جمهوری اسلامی ایران تمام شد. آنچه مهم است؛ جمهوری اسلامی ایران سربلند و موفق از مذاکرات هسته ای بیرون آمد. اگر جمهوری اسلامی ایران گذشت کرد طرف مقابل هم کوتاه آمد، بنابراین دولت آقای روحانی در مذاکرات هسته ای موفق بود.

طی مذاکرات هسته ای، کشور ایران در مقابل همه دنیا و 5 کشور عضو اصلی شورای امنیت سازمان ملل متحد یعنی آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، انگلستان، آلمان و اتحادیه اروپا قرار گرفت. به عبارتی؛ همه دنیا رو در روی ایران بود، یعنی یک کشور در مقابل 7 میلیارد جمعیت جهان. تعامل جمهوری اسلامی ایران با دنیا طی مذاکرات هسته ای خیلی زیبا بود. دنیا به طور قطع این موفقیت را از یاد نخواهد برد. تاریخ ایران از یاد نخواهد برد که یک ملتی که سال ها جنگیدند و مبارزه کردند و تحت فشارهای اقتصادی و نظامی و سیاسی جهان قرار داشتند با سربلندی از مذاکرات هسته ای خارج شدند.

کشور آلمان را نمی توان دست کم گرفت. خانم موگرینی در جریان مذاکرات هسته ای نماینده اتحادیه اروپا یعنی 30 کشور اروپایی بود. امروز هر کدام از کشورهای عضو اتحادیه اروپا به عنوان یک دیدگاه سیاسی، اقتصادی و نظامی جهان مطرح هستند، اما الحمدلله جمهوری اسلامی ایران موفق از مذاکرات هسته ای خارج شد.

نظرات عده ای دیگر از تحلیلگران حقوق بین الملل درست در مقابل نظرات حضرتعالی است. این افراد معتقد هستند که تیم مذاکره کننده هسته ای به سرپرستی آقای دکتر ظریف به حقوق بین الملل احاطه نداشته است و برجام را حتی شتابزده امضا کرده است. آن ها می گویند قدرت های جهانی سرانجام موفق شدند که تکنولوژی هسته ای جمهوری اسلامی ایران را متوقف کنند و از این نظر، کشور های 1+5 سود کردند و جمهوری اسلامی ایران باخت. در صورتیکه شما مطرح می کنید که آقای دکتر روحانی تیم بسیار قدرتمندی داشتند و نتیجه مذاکرات می تواند برد – برد یا باخت- باخت و نه برد- باخت باشد.

یکی از ارکان دموکراسی، آزادی بیان است. اما باید مشخص کرد که چه کسی درباره چه موضوعی به اظهارنظر می پردازد. اینجانب بخشی از نظام جمهوری اسلامی ایران و بخشی از این کشور هستم. کسی که داخل کشور ایران به سر می برد باید در این خصوص نظر دهد. امروز ملت ایران در مقابل دنیا زندگی می کنند نه کسانی که در آمریکا یا کشورهای دیگر به سر می برند. امروز ملت ایران باید اظهارنظر کنند چون وجود آن ها درگیر این مذاکرات بوده است. ملت ایران باید راضی باشند نه دیگران.

اینجانب به عنوان فردی که صاحب نظر در تمام سازمان های اقتصادی- سیاسی بوده است و در اجتماع هم حضور داشته است با افرادی که جزو تیم مذاکره کننده هسته ای بوده اند رفت و آمد دارم و با آنها دوست و رفیق هستم و آنها را دوست دارم. این افراد، انسان هایی نیستند که به وطن خیانت کنند. افرادی که مخالف توافق هسته ای و تیم مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران هستند غیرمستقیم تیم هسته ای را خائن تلقی می کنند و می گویند این افراد به زیان ملت کار کرده اند.

من درست مخالفان برجام را نمی شناسم، اما از لحن سخنان آنها متوجه می شوم که چرا این چنین مخالفت می کنند و این سخنان را بر زبان می آورند. اکنون کسانی که با نظام جمهوری اسلامی ایران مخالف هستند از توافق هسته ای خوشحال نیستند. کسانی که منافع آنها در خطر افتاده است از این توافق خوشحال نیستند. من خوشحال هستم که این افراد در بحران ها خود را نشان می دهند.

من خودم پیش تر یک دیپلمات بوده ام و در وزارت خارجه کار می کردم، در سازمان های اقتصادی کار می کرده ام، در ایران بودم و فرار نکردم، با این نظام آمدم بالا و مسلمان هستم، بچه امام علی(ع)، بچه رسول الله(ص) و بچه فاطمه زهرا(س) هستم و می دانم چه کسی خیانت و چه کسی خدمت به کشور و ملت می کند.

بنابراین هرکسی می تواند هرچه دلش خواست بگوید ولی شنونده باید عاقل باشد. اکنون مقام معظم رهبری آقای دکتر ظریف را می شناسند. آقای دکتر ظریف یک بچه مسلمان محض و مؤمن است. کسی نمی آید آخرت خود را به دنیا بفروشد. آقای دکتر صالحی را وقتی ملاقات می کنیم از روحانیت وجود ایشان بهره مند می شویم. او حرف که می زند، امضاء که می کند همیشه می گوید یا رسول الله(ص). کسی این فرد را زور نکرده است. یعنی یا رسول الله(ص) بدان اگر من در انرژی هسته ای مشغول به کار هستم درست است که مسلمان و ایرانی هستم ولی من نوکر شما هستم. آقای تخت روانچی آمده بودند روضه، اما در کنار درب ورودی روی زمین نشستند. این افراد آیا می خواهند نمایش بدهند؟ یعنی ای امام حسین(ع) من مجلس تو را قبول دارم، من کنار درب تو را قبول دارم، من این کنار درب تو را به پادشاهی نمی فروشم.

چنین حرف هایی امروز در داخل و خارج از کشور زده می شود. همانطور که پیش تر مطرح کردم یکی از ارکان دموکراسی، آزادی بیان است. اما اینجانب به عنوان کسی که با این نظام رشد کرده است نظراتم را گفتم. اگر جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات هسته ای و برجام موفق نبود اکنون قدرت های جهانی به ایران نمی آمدند و این طور با کشور ایران برخورد نمی کردند که به راحتی اقدام به روابط حسنه با ایران کنند، با رئیس جمهور صحبت کنند. مشاهده کنید قدرت های مهم جهانی چگونه در ملاقات با وزیر خارجه ایران گوی سبقت از همدیگر را می ربایند. این یعنی پس از مذاکرات هسته ای، کشور و ملت ایران اقتدار پیدا کردند و این اقتدار هم به خوبی از روابط بین المللی ایران و جهان مشخص است؛ کشورهایی که برای دیدار با ایران و مقامات کشورمان خیز گرفته اند.

اما نکته ای را هم به این بخش از سخنانم اضافه کنم؛ آرزوی من این است که روابط اقتصادی جمهوری اسلامی ایران با چین به کمترین حد خود تنزل پیدا کند یا اگر بناست با کشور چین رابطه داشته باشد کالای استراتژیک از این کشور وارد کند. نباید مواد مصرفی دیگر از چین وارد ایران شود چراکه واردات اقلام مصرفی کشورمان از چین، کارخانه های ایران را تعطیل کرده است. اقلام مصرفی مردم ایران را می توان در داخل کشور تولید کرد. امروز سایر ارتباطات کشورمان با کشورهای دنیا همه منطقی است و به نفع ملت و کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران است.

آقای دکتر روحانی با هدف بهبود شرایط اقتصادی کشور وارد مذاکرات هسته ای شدند. توافق هسته ای امضا و برجام به مرحله اجرا گذاشته شد. بعد از یکسالی که از توافقنامه هسته ای می گذرد آیا مردم صدای برجام را شنیدند؟

صدای برجام سه نوع مخاطب دارد. یکی از مخاطبان صدای برجام انسان های بی تفاوتی هستند که اگر صدای برجام در تمام دنیا بپیچد این افراد صدای آن را نمی شوند. صداهای دیگر هم صداهای موافق و صداهای مخالف هستند.

آن کسانی که حسن نیت داشتند صدای برجام را شنیدند چون که برجام موفقیتی است که به تدریج در جامعه نهادینه می شود. نمی توان از کنار یک قدرت بزرگی به نام آمریکا به سادگی عبور کرد. دنیا در چنگال آمریکا است و حتی اروپای با این عظمت کارگزار آمریکا است. بنابراین نمی توان گفت که اروپا بدون چراغ سبز آمریکا می تواند مستقل عمل کند. منافع اروپا ایجاب می کند که با آمریکا متحد باشد.

بنابراین با تمام این اوصاف، دولت ایران بسیار محافظه کارانه و با دقت در حال نهادینه کردن برجام برای مردم ایران و کشورهای دنیا است. روابط اقتصادی ایران در پیش از برجام، خفته و منجمد بود اما امروز ایران در دوران پسابرجام به تدریج جای خود را در دنیا باز می کند. ایران خیلی در مذاکرات قبلی طی دولت های نهم و دهم ضرر کرده بود. بالاخره تبلیغات و قدرت و پول در دست دنیا است و می گفتند کشور ایران قانونمدار نیست و ایران به دنبال تنش و جنگ است. ایران چنین ذهنیتی را باید از دنیا حذف می کرد. هیچ کجای دنیا حرف ایرانی خریدار نداشت، چراکه در هر کشوری حرف ایران را نمی پسندیدند و حرف آمریکا خریدار داشت و آمریکا را قبول داشتند. دنیا می گفت که ایران قصد جنگ و تصرف دنیا را دارد، قصد ساخت بمب هسته ای دارد. شستن این ذهنیت ها از جهان و مدیریت اقتصادی جهان و نظامی گری میلیتاریزم آمریکا خیلی طاقت فرسا است.

همین الآن ایران موفق است. بله صدای برجام را می توان شنید. چند روز پیش اینجانب در یکی از جلسات اقتصادی به سر می بردم و از کسی که همواره معروف به مخالفت با برجام است، پرسشی در خصوص برجام مطرح نمودم. در همین جلسه، فردی که مسئول روابط اقتصادی دنیا بود و انسان صادقی هم به نظر می رسید به من گفت اعتبارات مالی- بانکی برای جمهوری اسلامی ایران باز شده است و ایران وارد سیستم بانکی بین الملل شده است. در صورتیکه همان فرد مخالف برجام در پاسخ به پرسش من گفت با امضای برجام هیچ اعتباری برای ایران باز نشده است و نمی شود.

البته فعالیت بانک های بین المللی در ایران وابسته به اعتماد جهانی به جمهوری اسلامی ایران است. اعتماد بانک های ایرانی و بین المللی به همدیگر دارای منافع دوطرفه است. کشورهایی که به ایران جنس می فروشند خودشان علاقمند به فروش کالا در ایران هم هستند، پس خود این کشورها هم تلاش می کنند که برجام محقق شود. اجرای برجام و نهادینه شدن آن دو طرفه است؛ به عبارتی، هم ایران نیازمند دنیا است و هم دنیا علاقمند است از ایران نفت خریداری کند و به ایران جنس بفروشد. بنابراین این طور نیست که یک کشوری مانند آلمان در مورد ارتباط اقتصادی خود با ایران ناراضی باشد یا رغبتی نداشته باشد. بانک آلمانی باید ایران را تأییدکند. در مورد کشورهای ژاپن و کره نیز اینگونه است. بنابراین اجرای برجام استفاده بین الملی دارد.

کسی نمی تواند بگوید خدای ناکرده دولت آقای روحانی در قرارداد برجام به ضرر ملت کار کرده است. این کاملاً بی انصافی است. عده ای از مردم ایران بی طرف هستند و در مورد آنچه اتفاق می افتد خنثی هستند. مخالفین هم اگر نظریه منطقی در خصوص برجام داشته باشند می توان از نظرات آنان استقبال کرد اما اگر مخالفان، دشمنی و عناد نسبت به آقای دکتر روحانی می ورزند دیگر بحثی نیست و نمی توان اقدام خاصی انجام داد و باید آن ها را به خدا واگذار کرد.

اما من به افرادی که موافق برجام هستند می گویم که آن ها با منطق جهانی هماهنگ هستند. موافقان برجام، مصلحت ملت ایران را در کشور خودمان می خواهند. ایران باید ارتباط خود با دنیا را تقویت کند و استوار بر جهان ظاهر شود. برای ایران امکان پذیر نیست که در کشورهایی مانند ژاپن و آلمان حضور نداشته باشد. تمام ارتباطات بین المللی و اقتصادی ایران باید با کشورهای موفق تعریف شود. کالایی که ایران از آلمان خریداری می کند متفاوت با کالایی است که از چین خریداری می کند. در مورد ایتالیا نیز همینطور. اگر اقتصاد ژاپن وارد مملکت ایران شود اینقدر زباله های چینی به عنوان کالا وارد کشور نخواهد شد تا ملت را به ذلت بکشاند. بنابراین امروز در دوران پسابرجام افتخارات ایران یکی پس از دیگری تکرار می شود. ملت ایران ملت کوچک و پستی نیست، ملت ایران ملت سربلندی است که باید بهترین کالای دنیا را مصرف کند، بهترین کالاها را ایران باید تولید کند و بهترین کالاها را هم باید مصرف کند.

به صراحت و با صمیمیت قلب می گویم که مردم ایران انقلاب کردند که آشغال ها و بنجل های کشور چین به کشورمان وارد نشود. اما متأسفانه در این مدت مجبور شدیم که اجناس بی کیفیت و نامرغوب چینی را وارد کشورمان کنیم و بنا به نیازهای کشور آنها را مصرف کنیم.

وقتی برجام امضا شد عده ای بر این باور بودند که بحران اقتصادی که سال ها طی دوران دولت های آقای احمدی نژاد گریبانگیر کشور بوده است مرتفع می شود. به عنوان نمونه صحبت از این می شد که رکود بر طرف خواهد شد، تورم کاهش پیدا می کند، تولید ملی افزایش پیدا می کند، اشتغال ایجاد می شود. اما حتی بعد از امضای برجام، انتظاراتی که مردم از دولت آقای روحانی داشتند یا برعکس برآورده شد یا حرکت آن کند بوده است. به عنوان نمونه در مورد اشتغال، اشتغال های قبلی حتی از بین رفت، یا اگر هم ایجاد شده روند کندی داشته است. امروز بسیاری از صنایع تولیدی کشورمان بعد از برجام ورشکسته شده اند و بسیاری از افراد مشاغل خود را از دست داده اند.

وضعیت رکود به هشدار رسیده است. رکود برخلاف آنچه که ادعا می شود وجود ندارد همچنان حاکم است و بسیاری از اصناف و صنایع را در این کشور به تعطیلی و ورشکستگی کشانده است. هنوز بازار مسکن در رکود کامل به سر می برد، تولید هم همینطور.

در مورد تورم نیز وضع اینگونه است. امروز مردم اذعان می کنند که وقتی به جیب خود نگاه می کنند جیب آنها خالی است و نمی توانند جنس یا کالایی را خریداری کنند. به نظر می رسد وقتی مردم قدرت خرید نداشته باشند در آمار همین عدم توانایی آنان در خرید کالا محسوب می شود و ادعا می شود که تورم کاهش پیدا کرده است. به عبارتی مردم صحبت می کنند که این کاهش تورم ادعایی در کشور را لمس نکرده اند. چون که همه به یک میزان نمی توانند در جامعه خرید کنند.

سوال کلیدی از حضرتعالی این است که آیا امضای برجام به این معنی و مفهوم بود که این شاخصه های اقتصادی که خدمت جنابعالی عرض شد بهبود پیدا می کند یا اینکه اصلاً آثار برجام فراتر از کلیات اقتصادی جامعه است که بعداً می توان امیدوار بود که به ثمر می نشیند؟

باید در پاسخ به این پرسش، یکی از شعارهای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در روز عاشورا را بیان کرد. ایشان فرمودند اگر دین ندارید و از روز قیامت نمی ترسید، حداقل در زندگی دنیوی خود آزاده باشید.

من اشک می ریزم و این مطلب را در پاسخ به این سؤال عرض می کنم. در دوران دولت های نهم و دهم که اینجانب هیچگاه نام رئیس این دو دولت را نمی برم، زمانی که کالایی یک تومان خریداری می شد فردا قیمت کالا افزایش پیدا می کرد. در این راستا همگی بر این گمان بودند که کشور رشد کرده است. به عبارتی باید گفت: کفاره شراب خواری های بی حساب، هشیار در میان مستان نشستن است. کدام دولت بود که تورم را روز به روز افزوده می کرد که مردم خوشحال شوند؟ کدام عوام فریبی بود که افزایش قیمت ها را به مردم رشد نشان می داد؟ در دوران دولت های نهم و دهم بازار هم داغ بود، چرا که امروز یک جنس یک تومان خریداری می شد و فردا 20% بر قیمت آن افزوده می شد. آیا این خوشبختی بوده است؟

وضعیت اقتصادی در دولت های نهم و دهم منجر به انفجار اقتصادی در دوران دولت آقای دکتر روحانی شد. پس از دولت دهم آقای دکتر روحانی که نماد یک انسان با شرافت و با فرهنگ است و من اسم دولت ایشان را گذاشته ام مظلوم ترین دولت بعد از انقلاب با یک دولت بدهکار چند صد هزار میلیارد تومانی مواجه شد و یک صندوق خالی ذخیره ارزی به دست ایشان افتاد.

در دوران دولت های نهم و دهم، 800-700 میلیارد دلار از درآمد ارزی کشورمان خرج شد و هیچگونه آثار پیشرفت و سازندگی هم بر کشور برجای نگذاشت. هنوز که هنوز است راه آهن این کشور به کرمانشاه نرسیده است. می گویند فقط 15 کیلومتراز آن مانده است. یعنی اگر حداقل 50 میلیارد دلار اعتبار برای توسعه راه آهن ایران اختصاص داده می شد همه ایران راه آهن پیدا کرده بود.

بنابراین آن کسی که می خواهد درباره نتایج برجام اظهارنظر کند باید چندین خصوصیت داشته باشد. اول اینکه دیدگاه اقتصادی و سیاسی داشته باشد، منطق شناس باشد، تخصص اینکه چه اتفاقاتی در کشور و در عرصه بین الملل افتاده است را داشته باشد، باید این فرد آگاه باشد که در دولت های نهم و دهم چه اتفاقاتی افتاده است. آنچه مسلم است؛ سیاست های نادرست دولت های نهم و دهم منجر به افزایش تورم در کشور و خالی شدن صندوق ذخیره ارزی شد و حتی منجر به تحریم های اقتصادی و سیاسی علیه جمهوری اسلامی ایران شد. اگر این افرادی که راجع به نتایج برجام سخن می گویند کمی انصاف داشته باشند بررسی خواهند کرد که ایران و ملت شریف در دولت های نهم و دهم کجا بودند و نه اینکه اکنون کجا هستند.

عامل اینکه آقای دکتر روحانی امروز به یک خزانه خالی برخورد کرده است عملکرد ناصواب دولت های نهم و دهم بوده است. در این دوران، دولت با بدهی های زیادی مواجه شد و عملکرد اقتصادی رئیس این دولت ها گریبانگیر دکتر روحانی شد. هرگونه عملکرد اقتصادی دولت دکتر روحانی با نگاه به سال های دوران دولت گذشته قابل تحلیل است.

اکنون در دولت یازدهم یک استراتژی در مورد بدهی های شرکت ها و بانک تدوین شده است. در این راستا قبض های اقتصادی تدارک دیده شده است و اظهارنظر شده که پیمانکارها قبض ها را به بانک ها ارائه کنند و بانک ها هم قبض ها را تحویل بانک مرکزی دهند. واقعاً یکی از تلاش های تیم اقتصادی دولت آقای دکتر روحانی این بود که گره اقتصادی بدهکاران بانکی را گشودند. به عبارتی بانک ها به بانک مرکزی بدهکار بودند و پیمانکاران هم به بانک ها بدهکار بودند. در این راستا قبض هایی صادر شد و تحویل پیمانکاران گردید و این قبض ها به حساب طلبی که پیمانکاران از دولت داشتند تحویل آنها شد و پیمانکاران هم تعهدات خود را نسبت به بانک ها پرداخت کردند و بانک ها نیز بدهکاری های خود را با بانک مرکزی تسویه کردند.

چنین تسهیلاتی در راستای گره گشایی از اقتصاد کشور در نظر گرفته شده است. با تداوم سیاست های اقتصادی و برنامه های دولت های نهم و دهم کشور به مرحله انفجار اجتماعی نائل می شد ولی آقای دکتر روحانی با استعانت از خداوند متعال و با تلاشی که انجام دادند دولت متخصصی را بر سر کار آوردند و از انفجار اقتصادی ایران و در نتیجه مملکت جلوگیری کردند. در این راستا ایشان در ابتدا با افزایش سرعت تورم مقابله کردند و سپس شیب آن را کاهش دادند. امروزه تورم در ایران به 9 درصد رسیده است. تورم 40 درصدی دوران دولت های نهم و دهم امروز به میزان 9 درصد کاهش یافته است. به عبارتی هر دولتی بر سر کار می آمد باید این روند را تداوم می بخشید و این اقدام را انجام می داد. آقای دکتر روحانی به شایستگی این اقدام را انجام دادند و الحمدلله اکنون به نتیجه رسیده است.

در سؤال خود به صنعت ساختمان اشاره کردید. بهتر است به عنوان نمونه به تشریح وضعیت صنعت ساختمان کشورمان پرداخت. امروز صنعت ساختمان، نماد مرد رندی سرمایه گذاران ایرانی است. خود سرمایه گذاران حوزه ساختمان قیمت ساختمان را به عمد افزایش می دهند و می گویند تورم موجود باید قیمت آن را بپوشاند. یعنی یک عده ای به یک میلیارد دلار 20 درصد بهره می دهند و می گویند ساختمان هم باید رشد قیمت داشته باشد، پس این افراد نرخ تورم را روی 20 درصد محاسبه می کنند و باعث افزایش قیمت ساختمان می شوند. نرخ تورم را حتی اگر روی 40 درصد محاسبه کنند قیمت ساختمان از یک میلیون تومان به حدود 40 میلیون تومان افزایش پیدا می کند.

ملتفت باشید چه منطقی بر محاسبه قیمت ساختمان در این کشور حاکم است. اکنون بیش از 3 میلیون واحد مسکونی خالی در کشور وجود دارد که مصرف کننده باید تفاوت تورم دولت های نهم و دهم با دولت یازدهم را بالای ساختمان بپردازد. کسی نمی آید بررسی کند که کجا این تورم تولید شده که آپارتمان متری یک میلیون تومان اکنون به 25 میلیون تومان افزایش پیدا کرده است. چه اتفاقی افتاد که آپارتمان متری 25 میلیون تومان شد. اکنون تمامی قیمت های موجود ساختمان و آپارتمان در بازار، حباب است. قیمت واقعی همان متری یک میلیون تومان است منتهی حباب تورم روی قیمت های واقعی را پوشانده است. امروز حباب تورم به مصالح ساختمانی، تجهیزات و نیازهای ساختمانی ورود پیدا کرده است و باعث افزایش تورم در صنعت ساختمان شده است اما نه اینکه قیمت به 20 برابر قیمت واقعی افزایش پیدا کند.

تورم ترکیبی در این کشور ایجاد شده است و در دوران هشت ساله دوران دولت های نهم و دهم قیمت ساختمان از یک میلیون تومان به 20 میلیون تومان افزایش پیدا کرد. باید مردم بنشینند و تأمل کنند که چه اتفاقی در کشور رخ داده که امروز این شرایط اقتصادی حکمفرما شده است. چه کسی بی درایتی کرد، چه کسی بی سیاستی کرد، چه کسی قانون و نظم را به هرج و مرج تبدیل کرد و اقتصاد کشور را به این نقطه رساند؟

آقای دکتر روحانی واقعاً دارند معجزه می کنند. هم مردم را نگاه داشته اند، هم دنیا را نگاه داشته اند، هم پرونده هسته ای را مرتفع کردند، هم با جنگ جهانی مبارزه کردند، هم با بی فرهنگی عده ای در ایران مبارزه کردند. خدا حفظ کند دکتر روحانی را؛ ایشان یک نظم عمومی بر کشور حاکم کردند و کشور و ملت ایران را به نقطه فعلی رساندند.

الآن هم آن کسانی که ادعا می کنند دلواپس مملکت هستند باید پشتیبان نظام و نه آقای روحانی باشند. این افراد امروز باید از نظام پشتیبانی کنند. خود اروپایی ها می گویند خصوصیت آنها این است که حتی اگر یک چوب به عنوان ریاست آنها برگزیده شود آنها او را می پرستند. آقای روحانی که از خارج نیامده است. او فردی بوده است که جنگ را در این کشور اداره می کرده است. او در شورای عالی دفاع و شورای عالی امنیت ملی و معاون مجلس این کشور بوده است. دکتر روحانی همواره یک انسان مورد وثوق مقام معظم رهبری و حضرت امام(ره) بوده است. چه کسی جرأت می کند اصلاً به ایشان خدای ناکرده اهانت کند.

تیم اقتصادی دکتر روحانی کسانی هستند که پخته این مملکت هستند. در حال حاضر خودمان می نشینیم خراب می کنیم و سپس غصه آن را می خوریم. می گوییم ای کاش از آقای روحانی پشتیبانی کرده بودیم. مجلس هم باید پشتیبان ایشان باشد.

قوه قضائیه باید مدافع آقای روحانی باشد. تکلیف رهبر انقلاب البته مشخص است. ایشان از همه دولت ها حمایت کرده اند. آقای دکتر روحانی خود می گویند فقط 45 سال با مقام معظم رهبری دوست بوده اند. بنابراین نمی توان نقطه ضعفی برای دولت آقای روحانی قائل شد. ایشان سیاست خارجی این کشور را به این قشنگی اداره کردند، اقتصاد داخلی را اداره می کنند و معجزه کرده اند، تیم به این قدرتمندی را بر سر کار آورده اند. اگر جاهایی ضعف وجود دارد ضعف هایی است که از گذشته به دولت فعلی و کشور به ارث رسیده است. بیشتر از این آقای دکتر روحانی در توان ندارند.

امروز کشور ایران گرفتار بحران پشت بحران است. هر روز این بحران ها افزایش پیدا می کند. دورتا دور ایران هم متأسفانه مین گذاری شده است. همه جا اغتشاش و جنگ داخلی و خارجی است. دیگر چاره ای نیست. حتی قاچاقچیان داخل ایران هم از داعش بدتر عمل کرده اند. در این شرایط چه کاری بهتر می توان انجام داد؟

مگر مقام معظم رهبری وارد نشدند. الآن داعش اقتصادی کشورمان قاچاقچیان این کشور هستند. این قاچاقچیان مملکت را به چالش کشانده اند، هیچ قدرتی یارای مقابله با آن ها را ندارد. آنهایی که قصد قضاوت کردن در مورد عملکرد اقتصادی دکتر روحانی را دارند بنشینند بررسی و برآورد درستی از شرایط کشور به دست دهند. مخالفان دکتر روحانی حداقل در زندگی خود آزاده باشند. اگر دین ندارند انصاف داشته باشند، اگر دین ندارند آزاده باشند. من که خودم سرمایه دار نیستم که بخواهم دلواپس سرمایه خود باشم و از دولت آقای روحانی دفاع کنم. من یک انسانی هستم که از ابتدای انقلاب در این نظام به سر می بردم و هرکاری هم که در توان داشتم برای نظام و انقلاب انجام داده ام.

من تمام فشارهایی که دنیا به ایران وارد می کند را با تمام وجودم احساس می کنم. اما باید انصاف داشته باشیم. اگر افرادی مدعی هستند آقای دکتر روحانی اقتصاد را تخریب کرده است و او را باید به کناری نهاد، با آمدن فرد دیگری در این اوضاع نابسامان داخلی و خارجی وضع فقر و تولید و صادرات بهتر می شود. وقتی خارجیان مشاهده می کنند که خود ایرانی ها به خودشان رحم نمی کنند آنها قدرتمند می شوند که به ملت و کشور ایران زور بگویند و فشار بیاورند. وحدت ایرانیان است که دنیا را به نفع کشورمان هدایت می کند.

شما معتقد هستید که این ادعا که عملکرد اقتصادی دکتر روحانی ضعیف بوده است نادرست است و دکتر روحانی آنچه در توان داشته انجام داده است. اما عملکرد اقتصادی دکتر روحانی همچنان از سوی اقتصاد دانان مستقل یا اقتصاددانان وابسته به جناح خاص مورد سؤال است. حتی منتقدین، ایشان را برای دور دوم ریاست جمهوری و نامزدی برای انتخابات 96 به چالش کشانده اند. اما با این اوصافی که حضرتعالی درخصوص عملکرد اقتصادی دولت دکتر روحانی مطرح فرمودید مردم مجدداً در انتخابات 96 به آقای روحانی اقبال نشان می دهند.

سکوت ملت ایران حامل پیام های فراوانی است. ملت ایران بسیار باشعور هستند. در بزنگاهی که نظام جمهوری اسلامی ایران در حساس ترین مراحل است مردم خود را نشان می دهند. آن آقایی که گفتند برنامه اقتصادی آقای دکتر روحانی انتخابات 96 را تهدید می کند گر تو بهتر می زنی بستان بزن. اگر به من در بخشی از امور اقتصادی بها داده نشد می گویم آن بخش خراب است. اما واضح بگویم که اگر آقای دکتر روحانی در انتخابات 1392، 20 میلیون رأی آوردند من تضمین می دهم که ایشان در انتخابات 1396، 30 میلیون رأی می آورند.

ملت ایران فهیم و باشعور هستند. ملت می دانند در دنیا چه اتفاقاتی افتاده است. می دانند که فقر می تواند چه انفجاری در کشور تولید کند. من شاید آخرین نفر این مملکت باشم، ولی تمام جامعه از من بیشتر می فهمند که کشور و ملت در دوران دولت گذشته چگونه بود و چگونه به دست دکتر روحانی افتاد. تمامی افراد ملت ایران در چهار سال آقای دکتر روحانی فهمیدند که دولت نهم و دهم چه بلاهایی بر سر مملکت آورد. بنابراین مطمئن باشید که ملت ایران باشعور هستند و به موقع خود را نشان می دهند. در سال 1396 می توان شعور ملت را امتحان کرد.

فرض می کنیم آقای دکتر روحانی کاندید انتخابات 96 برای ریاست جمهوری هستند. افراد دیگری هم از طرف جناح اصولگرا و مستقل ها قطعاً به انتخابات ورود پیدا می کنند. برای اینکه نقاط ضعف آقای روحانی از نظر اقتصادی پوشش داده شود به نظر شما کاندیدای ریاست جمهوری سال 1396 چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

اول اینکه یک کاندید مستقلی باید باشد؛ به عبارتی نباید تحت تأثیر گروه های سیاسی قرار گیرد و وابستگی به جناح یا گروه خاصی نداشته باشد. باید رئیس جمهور یک ملت 80 میلیون نفری باشد و یک کشور یک میلیون و ششصد و چهل و هشت هزار کیلومتر مربعی را اداره کند.

کاندیدای ریاست جمهوری سال 1396 اگر تاکنون امتحان پس نداده است اما شایستگی امتحان پس داده شدن را داشته باشد، صلاح کشور نیست که او به ریاست جمهوری برگزیده شود چراکه اکنون زمان آزمون و خطا نیست. کسی که می خواهد رئیس جمهور مردم ایران در سال 1396 باشد باید امتحان خود را پس داده باشد. این فرد باید مجرب و در عین حال کارکشته باشد. ملت ایران نمی تواند به هرکسی در انتخابات آینده که بسیار حیاتی و حساس است اعتماد کند. بنابراین کسی می تواند در دوران چهار سال آینده موفق باشد که به زمینه قبلی اعتقاد داشته باشد. تنها کسی که این شایستگی را دارد خود آقای روحانی است که چهار سال دور اول ریاست جمهوری خود را زیربناسازی کرده است تا در سال های آینده تلاش های او به ثمر بنشیند. اگر فرد دیگری بر کرسی ریاست جمهوری ایران تکیه زند ملت ما همیشه می فهمند که حداقل 8 سال به طول می انجامد که دولت یک پروژه را پیاده سازی کند. اکنون پروژه های ناتمام آقای دکتر روحانی و تیم کاری ایشان را باید خود دکتر روحانی مدیریت کنند.

مجلس و قوه قضائیه و رهبری نظام هم وجود دارند و محافظ و مراقب اوضاع هستند و همگی در حال کنترل شرایط کشور هستند. همه می دانند که اگر خدای ناکرده این خط مشی آقای دکتر روحانی مقداری منحرف شود همگی ضرر می بینند.

موفقیت دکتر روحانی در کلیت اداره کشور و نه در اجزای کشور بوده است. در کل، ریاست جمهوری دکتر روحانی در دور اول یک کار موفقی بوده است. لذت بخشی دوره اول ریاست جمهوری دکتر روحانی از آنجا ناشی می شود که در حال حاضر روابط بین المللی جمهوری اسلامی ایران تسهیل گشته است.

اخیراً یکی از رئیس جمهوران پرتوان اروپایی نمی توانست از کنار مقام معظم رهبری بلند شود؛ به عبارتی، دل نمی کند که بلند شود، چرا که بسیار جذب رهبری نظام شده بود. چنین دل بستنی هایی حاصل زحمات تیم دیپلماتیک آقای دکتر روحانی است که دنیا را جذب کرده است. امروز رؤسای جمهوری و تیم های اقتصادی جهان یکی پس از دیگری وارد ایران می شوند و حتی مقامات ایرانی را به کشورهای خود دعوت می کنند. اکنون دوباره مثل اینکه اوایل انقلاب شده است. دنیا در حال پذیرفتن و قبول کردن جمهوری اسلامی ایران است. رفت و آمدها با کشورهای پیشرفته بهبود یافته است.

کشور ایران نمی تواند با کشورهای ضعیف و عقب مانده پیشرفت کند. کشور ایران باید به تکنولوژی و علم روز دست پیدا کند؛ این تکنولوژی هم در دست کشورهای پیشرفته است. دانش پیشرفته دنیا در دست غرب و حتی در دست کشورهای ژاپن و کره است. ایران نیازمند کشورهایی مانند اروپای پیشرفته، انگلیس، فرانسه و آلمان، ایتالیا، ژاپن و کره می باشد که تکنولوژی روز دنیا را تولید می کنند. ایران تاکنون با کشوری مانند چین مراودات اقتصادی داشته است و به هیچ نقطه روشن اقتصادی نرسیده است. حتی ایران هواپیما ندارد، ایران حداقل باید 500 فروند هواپیمای کوتاه برد، میان برد و دور پرواز داشته باشد. وقتی فاقد این هواپیماها باشیم یعنی اقتصاد ایران پیشرفت نکرده است.

مایل نبودم روزی از رؤیای ژاپن شدن به رؤیای کره جنوبی و از رؤیای کره جنوبی به رؤیای ترکیه برسیم. امروز وضعیت هواپیماها و فرودگاه های ترکیه قابل مقایسه با ایران نیست. حداقل این باعث افتخار ما است که همسایه ما موفق شده است. ایران هم باید در این راه قدم بگذارد. برای من این ننگ است که ترکیه هواپیمای ایرباس 380 را به رخ ملت ایران بکشد و اینگونه مطرح کند که اگر ملت ایران قصد رفتن به ترکیه را دارند ترکیه این هواپیما را در اختیار آنان می گذارد. اصلاً ایرانیان ذوق زده می شوند که سوار هواپیمای ایرباس شوند. چرا ایران که ملت بزرگی دارد هنوز نباید هواپیماهای پیشرفته ای مانند ایرباس و بوئینگ داشته باشد. حداقل آقای روحانی این جسارت را کرد که 500 هواپیما از آمریکا و فرانسه و انگلیس و آلمان خریداری کند.

آقای روحانی قصد داشت با این کار چشم مردم را به رشد تکنولوژی دنیا روشن کند. ملت ایران اعم از دانشگاهیان و اقشار مردم باید افتخار کنند که سوار هواپیماهای خود ایران می شوند. مگر ایران چه تفاوتی با کشورهای دیگر که سوار هواپیماهای مدرن می شوند دارند؟ ایران همواره از کشورهای ته مانده روسیه هواپیما اجاره کرده است تا مردم سوار آن شوند؛ این برای ملت ایران ننگ است. ملت ما ارزشمند هستند و لیاقت دارند که بهترین هواپیماهای روز دنیا مانند بوئینگ و ایرباس را سوار شوند.

من درس از پیغمبر(ص) می گیرم. ایشان فرمودند: «اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّینِ» شاید مسلمانان 50 هزار نفر در مدینه نبودند ولی پیغمبر فرمودند مسلمانان بروند در چین که بودائی بود درس یاد بگیرند، پیغمبر ما تعصب بیجا نداشتند. با کشور اتیوپی یعنی حبشه زمان پیغمبر که پادشاه مسیحی داشت ارتباط برقرار کردند. این را می گویند پیغعمبر جهانی شدن.

من افتخار می کنم که پیغمبرم رسول الله(ص) است. پیغمبر(ص) می گفتند ملت مسملان شایسته هستند و باید بهترین ها را استفاده کنند. آقای دنیا باشند، واقعاً ننگ بر ملت ایران است که دولت این کشور از چین کالا وارد کند. حتی کالاهای چین نامرغوب و عقب افتاده است. ایران باید با کشورهای پیشرفته و براساس آموزه های دین اسلام مراوده داشته باشد. دین اسلام پیشرفته ترین دین است. امام علی(ع) پیشرفته ترین امام و امام صادق(ع) پیشرفته ترین رهبر مسلمانان بودند. شیک ترین و بهترین ها را مصرف می کردند. حتی می فرمودند لباس زیر تنشان لباس پشمینه و ضخیم است و برای حفظ حیثیت اسلام بهترین لباس ها را می پوشند.

حضرات همواره می فرمودند «اِنّ اللّه جمیل و يحبّ الجمال»، بپوشید و شیک هم بپوشید، خداوند زیبایی را دوست دارد. اسلام دین زیبایی است. رسول الله(ص) در دوران توحش جزیره العرب گفتند به سه چیز علاقمند هستند؛ زن، نماز و عطر. هرسه چیزی که انسان را متشخص می کند. در دوران پیغمبر(ص) بنیان های احترام به زن ریخته شد. فمینیزمی که امروز در دنیای مدرن مطرح می شود در دوران پیغمبر(ص) به این صورت بود که ایشان احترام به زن را نهادینه کردند و رهبر احترام به زن بودند. وقتی به زن احترام می گذاریم نیمی از جامعه را تعالی و ارتقا داده ایم. این حاصل انقلاب رسول الله(ص) در جزیره العرب بود که از نظر تاریخی و جغرافیایی بدترین شرایط را داشت. شرایطی مانند توحش و خشکی توأم با فقدان آب و علف. پیغمبر(ص) ببینید چه انقلابی کرد و چقدر روحانیت را در جزیره العرب توسعه دادند. بهترین مخلوق خداوند یعنی کامل ترین انسان را خداوند در بدترین جغرافیای جهان و بدترین موقعیت تاریخی مأمور کرد و این انسان شریف، آبادی را به ارمغان آورد و روح خداوند را در جزیره العرب نشان مردم داد و به مردم گفت حاصل اسلام این است، پیشرفت یعنی کاری که پیغمبر(ص) انجام داد. پیامبر(ص) فرمود ای مردم من فرستاده خداوند هستم تا برای شما اخلاق به ارمغان آورم. اخلاق پیش از این در جزیره العرب وجود نداشت. پیغمبر(ص) نماینده اخلاق الهی بود. پیغمبر(ص) مجسمه اخلاق الهی است.

وقتی که ایرانیان در سال 1357 انقلاب کردند ملت تصمیم گرفتند که جمهوری اسلامی ایران موفق باشد و می گفتند کشور باید به موفقیت اخلاق خدا مجهز شوند. پیغمبر(ص) فرمودند: «إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاقِ»، من آمدم اخلاق را تکمیل کنم. خدا مأموریت تکمیل اخلاق را به پیغمبر داد. خداوند به پیامبر(ص) نفرمود که ابتدا از طریق وحدانیت خداوند به مردم بگو خدا یکی است. خداوند به پیامبر(ص) گفت اول اخلاق را به آنها بیاموز. پیامبر(ص) همواره می فرمودند که مأمور هستند تا خوش اخلاقی را به مردم آموزش دهند. امروز کسی که بد اخلاقی عمدی یا سهوی می کند یعنی اصلاً به خدا اعتقاد ندارد. اعتقاد به اخلاق یعنی پذیرفتن پیغمبر(ص)، قبول داشتن مکتب پیغمبر(ص)، یعنی پذیرفتن و قبول داشتن خداوند.

پیغمبر(ص) می فرمودند که ایشان برانگیخته شده اند تا مکتب اخلاق را نهادینه کنند. مردم و حتی جامعه جزیره العرب حتی زنان خود را به عنوان کالا به فروش می رساندند، در حالیکه پیغمبر(ص) گفت که به زنان افتخار می کنند. مردم جزیره العرب بوی چرکی و تعفن می دادند اما پیغمبر بوی عطر به ارمغان آوردند، مردم جزیره العرب به چوب اعتقاد داشتند اما پیغمبر(ص) به خداوند اعتقاد داشت. این باید الگوی مسلمانان و همینطور ملت ایران برای زندگی باشد.

مردم ایران باید معطر باشند، به زن احترام گذارند و خدا را پرستش کنند. این سه موردی است که یک جامعه را موفق می کند. اگر معتقد هستیم می توانیم اسم خود را مسلمان بگذاریم ما مردم ایران نباید حسادت داشته باشیم، پیغمبر(ص) حسادت نداشتند. ما مردم باید متواضع باشیم. چگونه است که در کابینه رسول الله(ص) وقتی ایشان سر میز می نشستند هرکس وارد می شد می گفت رسول الله کیست. رسول الله(ص) و کابینه نشسته بودند و خود حضرت یک نفر از آنها بودند. هیچ کس نمی دانست رئیس، رسول الله(ص) است. این را می گویند بی تکبری، تواضع و خداشناسی، این مساوات و توحید است که رسول الله(ص) خود یک نفر از آن جامعه بودند. خود ایشان حتی بنایی و آبیاری می کردند. خود حضرت جنگ می کردند و در محل جنگ فرمانده بودند. در جامعه ای که همه در یک شرایط اقتصادی زندگی می کنند اخلاق مداری حاکم است. این معنی ندارد که فردی لوازم متعلق به ملتی را مانند دکل نفتی 95 میلیون دلاری ملت را می دزدد و کسی هم نمی بیند. از آن طرف بزرگ ترین دانشمند اورولوژی مملکت ایران یعنی پروفسور جبل عاملی می میرد. واقعاً مرگ ایشان گریه داشت. ایشان یک مرد موفقی بود. در صورتی که آن فردی هم که دکل نفتی را دزدید خود را موفق می نامد. آیا موفقیت این دو مساوی است؟ موفقیت آقای دکتر جبل عاملی یک شرافت بود. او یک انسانی واقعی بود.

این اخلاق پیغمبری است که یک فردی به عنوان پروفسور اورولوژی بگوید که عمل جراحی انجام می دهد و بگوید من 19000 تومان از بیمار دریافت می کنم. این شرافت رسول الله(ص) است. به آقای دکتر می گفتم این پول را در مطب دریافت می کنید، ایشان می گفتند پول را در مطب دریافت نمی کنند و پول عرف را دریافت می کنند. حتی پروفسور این مملکت، استاد دانشگاه و رئیس دانشکده پزشکی خانه شخصی هم نداشت. این یعنی چه که هر وقت صحبت از فساد و اختلاس می شود گفته می شود که علنی کردن دادگاه های بالای 10 میلیارد را عمومی نشان می دهیم. اصلاً چرا باید در کشور اسلامی دزدی شود که ابعاد برای آن ساخته و پرداخته شود. آیا حکومت امام علی(ع) که برادر خود را تنبیه می کند در مملکت اسلامی ایران جاری است؟ وظیفه اجرای عدالت اقتصادی بر عهده قوه قضائیه و نه ریاست جمهوری است. سازمان بازرسی کل کشور باید ورود پیدا کند. یکی از قدرت هایی که می تواند راجع به سرقت و اختلاس و چپاول بیت المال قضاوت کند قوه قضائیه است و این قوه باید تشخیص دهد و آن ها را محاکمه کند. رئیس جمهور که رئیس قوه مجریه است و در بحث مفاسد اقتصادی و چپاول ثروت ملی اختیاری ندارد.

همینطور مجلس شورای اسلامی باید پا به میدان مبارزه با اختلاس و چپاول ثروت ملی گذارد. چرا در این زمان در این کشور اختلاس های بزرگ به وجود می آید و کسی توجه نمی کند؟ این بی عدالتی از حکومت امام علی(ع) جدا است. یعنی از مدینه دوران پیغمبر(ص) تا به امروز ما فراموش می کنیم که رسول الله(ص) و امام علی(ع) وجود داشتند و امام حسین(ع) در روز عاشورا به دلیل عدالت شهید شدند. من امروز ایستاده ام که بگویم در این مملکت کسی یا نهادی به حق توجه نمی کند.

«الو ترون ان الحق لا یعمل به و عن المنکر لا یتنهی عنه؟»، «آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل جلوگیری نمی گردد؟» این جمله را من نگفتم. این جمله حضرت اباعبدالله(ع) است. عزیزترین، معصوم ترین و شریف ترین انسان روی زمین یعنی حضرت علی اصغر(ع) را برای عدالت تقدیم کردند. ما تا عدالت را اجرا نکنیم جمهوری اسلامی ایران تکامل پیدا نمی کند. چگونه می شود کسی 50 میلیارد تومان خانه بخرد و میلیون ها نفر بدون خانه سرپناه در کوچه ها و معابر در سراسر کشور به سر برند.

آیا افتخار این کشور آن است که 16 میلیون حاشیه نشین داشته باشد. این افتخاری برای نظام جمهوری اسلامی ایران است که وزیر کشور اعلام کند 11 میلیون حاشیه نشین اما رقم واقعی 16 میلیون نفر باشد. این افراد انسان نیستند، نماینده خدا نیستند که در فقر و ذلت زندگی می کنند و پول آنها را عده ای دیگر به صورت چند میلیاردی چپاول کنند و بعد هم حضرت آیت الله جوادی آملی می آیند و بهره را دشمنی با خدا اعلام می کنند.

امام علی(ع) فرموده اند هرجا ایشان فقر مشاهده کنند سر فقر را می برند. آیا مملکت اسلامی ایران قادر بوده است که سر فقر را ببرد؟ یا فرموده اند: «کى لا یکون دوله بین الاغنیاء منکم»؛ مبادا که ثروت بین یک اقلیتی توزیع شود. یعنی ثروت در دست اقلیتی باشد و اکثریت هیچ چیزی نداشته باشند.
چیزی که می تواند دولت آقای روحانی و نظام جمهوری اسلامی را تقویت کند عدالت و اجرای عدالت است. یعنی هرکسی که می خواهد در صدر یک حکومت بنشیند یا در وزارتخانه ای قرار گیرد باید به یاد داشته باشد و فراموش نکند که مسلمانان، رهبری به نام امام علی(ع) داشتند که خود ایشان اجرای عدالت را بر عهده داشتند.

سخنان حضرتعالی واقعاً دلنشین است. باید یک سؤال کلیدی دیگر از خدمت شما پرسید. جنابعالی یک فعال سیاسی هستید، از حامیان مالی و معنوی انقلاب اسلامی بودید، در حزب جمهوری اسلامی عضویت داشتید. همگان می دانند که حضرتعالی هزینه های زیادی از لحاظ پولی و معنوی و آبرویی برای پیروزی انقلاب صرف کردید. در کنار حضرت امام(ره)، حضرت آیت الله خامنه ای(مدظله عال) و همینطور حضرت آیت الله هاشمی رفسنجانی(حفظه الله) همواره به سر می بردید. من از ویژگی های اقتصادی و اجتماعی کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری 96 پرسیدم. کسی که بنا دارد رئیس جهور مملکت ایران شود و دولت را تشکیل دهد.

حال بهتر است در مورد ویژگی های سیاسی کاندیدای ریاست جمهوری 96 صحبت کرد. شما اعلام کردید که پیغمبر(ص) در درجه نخست به حقوق زن احترام می گذاشتند. این به مسئله ای تحت عنوان حقوق بشر دامن می زند. مطرح نمودید که پیغمبر(ص) وقتی در جمع اصحاب خود می نشستند مشخص شده نبودند و هرکس وارد می شد سراغ پیغمبر(ص) را می گرفت. از لحاظ اینکه حضرتعالی یک فعال سیاسی هم هستید، به نظر شما رئیس جمهور آینده از لحاظ سیاست داخلی و با تأکید بر حفظ حقوق بشر، مشارکت سیاسی مردم، حفظ حقوق شهروندی مردم، حفظ اصول قانون اساسی و به رسمیت شناختن اعتراضات و انتقادات قانونی و مدنی مردم چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

اولین ویژگی رئیس جمهور آینده جرأت و جسارت است. در انتخابات اخیر، ملت ایران خوشبختان شاهد یک پوست اندازی و یک تحول اساسی در مجلس شورای اسلامی بوده اند. در این مجلس، دیدگاه های یک طرفه و یک بعدی و تک بعدی تقریباً تعدیل شد. دیدگاه های یکجانبه گرایانه از مجلس شورای اسلامی رخت بربست و امروز یک جمع گرایی و کلی گرایی بر کشور و جامعه به وجود آمده است. ترکیب مجلس فعلی بهتر از گذشته شده است. من از مجالس گذشته هرچند نماینده مردم بودند دلگیر هستم چرا که با فسادهای اقتصادی مقابله نکردند.

اگر جمهوری اسلامی ایران به معنای واقعی به زنان و حقوق آنها احترام گذارد کشور ایران یک الگوی جهانی پیدا می کند. نباید یک کشوری که لائیک و سکولار است پرچمدار احترام به زن باشد. اکنون من به عنوان یک بچه مسلمان اصیل شاهد هستم که در کشور اسلامی ایران به زن بی حرمتی اساسی صورت می گیرد و زن ایرانی در این کشور بسیار بی حرمت است. یعنی شرایط، زن را مجبور کرده است آن طور که نمی خواهد از منزل خارج شود. پوشش و آرایش او غیرارادی است.

امروز پوشش زیبای حجاب تبدیل به چیزی شده است که قابل مشاهده نیست. امروز اکثریت زنان ایران به سمتی حجاب خود را سوق داده اند که ای کاش اصلاً حجاب نداشتند. در صورتی که امروز از زن ایرانی به نام کبوتر حرم یاد می شود.

امروز احترام به زن ایرانی در جامعه کمرنگ شده است و روز به روز این کمرنگی بیشتر می شود و عادی می شود، به ویژه پوشش خانم ها بسیار در حال زشت شدن است و دوست نداشتنی تر می شود.

رئیس جمهور آینده باید حقوق بشر را به رسمیت بشناسد. من در حال حاضر غیر از آقای دکتر روحانی فرد دیگری را نمی توانم در سطح ایشان قرار دهم و صلاح مردم و کشور هم نیست کسی غیر از ایشان پا به عرصه انتخابات ریاست جمهوری آینده گذارد. آقای روحانی با همه مخالفت ها تقریباً راه دولت خود را ادامه می دهد. نمی دانم چرا واقعاً به ایشان و دولت تدبیر و امید حمله می شود؟ باید یک مقداری افرادی که اختیارات لازم و امکانات و قدرت رسانه ای دارند به ویژه صدا و سیما به جامعه آرامش دهند. پیشرفت ها و موفقیت های دکتر روحانی را باید بزرگ کرد و به مردم نشان داده شود و به مردم بگویند که کشور ایران قبل از آقای روحانی در چه وضعیتی بود و امروز در چه وضعیتی است. آنچه مسلم است باید به مردم گفت که مشکلات گذشته این کشور بوده است که کارآمدی دولت یازدهم را تنزل داده است.

یکی از شاخص های ریاست جمهوری آینده این است که باید اقتدار داشته باشد و رئیس قوه مجریه خود را یک عامل مستقلی بداند. بهرحال دوران دولت دوازدهم با همه دولت ها متفاوت است. اگر آقای دکتر روحانی در انتخابات 96 پیروز شود مجلس فعلی هم یار و یاور ایشان است و خیلی می توانند کارهای عظیمی انجام دهند؛ به ویژه اینکه مقام معظم رهبری(مدظله عالی) به آقای دکتر روحانی هم علاقه زیادی دارند.

البته عوامل فشار و نظر تنگ ها را هم می شناسیم. آن چیزی که دارد مملکت را تهدید می کند سیاست های اقتصادی آقای دکتر روحانی نیست، بلکه قدرت های اقتصادی هستند که کشور و جامعه را تهدید می کنند. آنهایی هستند که منافعشان در نبود سیاست های دولت یازدهم است. سیاست های آقای دکتر روحانی با منافع قدرت های اقتصادی کلان منافات دارد. باید آقای دکتر روحانی قاچاق را تقویت کند تا این قدرت های اقتصادی از آقای روحانی و دولت تدبیر و امید خوشنود شوند.

30 میلیارد دلار قاچاق، چیز کمی نیست. بهره 20 درصد بانکی منافع یک عده ای را تکمیل و تأمین می کند. حرف من پشت سر یک مسلمان صاحب نظر است. حضرت آیت الله جوادی آملی؛ ایشان می فرمایند: ربا دشمنی با خداوند است. این حرف من نیست، بلکه حرف یک آیت الله فیلسوف این ممکت است. حضرت آیت الله جوادی آملی یک قطب اسلام هستند، ایشان همواره مورد اعتماد حضرت امام(ره) بودند و حضرت امام(ره) نامه خود به گورباچف را توسط ایشان به گورباچف ارسال کردند. امام (ره) با این کار خود پیام دادند که ای حوزه علمیه قم، ای حوزه های علمیه سراسر کشور، حضرت آیت الله جوادی آملی برای من یک دیپلمات بین المللی و مورد اعتماد است و حرف امامتان را می تواند به گورباچف بزند. حالا این آیت الله نخبه در وسط فساد اقتصادی سود بانکی و رباخواری و نزول خوری فریاد سر داد که ای نظام جمهوری اسلامی ایران بهره بانکی یعنی دشمنی و جنگ با خدا. این جنگ را تمام کنید.

آنهایی که از بهره بانکی حمایت می کنند کسانی هستند که خودشان منافع دارند. 500 میلیارد این افراد در بانک است و سالیانه 100 میلیارد تومان بهره می گیرند. قطعاً اگر نظام جمهوری اسلامی ایران دکان بهره بانکی را داوطلبانه جمع نکند عده ای می آیند با اجبار آن را جمع می کنند و خطر آن گریبانگیر همه مسئولان می شود.

اقتصاد بدون نفت در یک زمانی انتخاب بود، اما امروز اجبار است. چگونه 30 هزار روستا در این کشور تخلیه می شود. فقر امروز روستاهای کشور را درنوردیده است. فردی می گوید از یکی از شهرستان ها یا روستاهای سیستان و بلوچستان به تهران مهاجرت کرده است، چون نزدیک ترین درمانگاه به او 200 کیلومتر مسافت داشته است. رفع فقر عامل تثبیت جمعیت است. نباید جمعیت پایتخت کشور 30 میلیون نفر باشد.

واقعاً خسته نباشید. تشکر از وقتی که در اختیار این رسانه قرار دادید.

من هم از شما تشکر می کنم. موفق و پیروز باشید.

 

اخبار مرتبط:
مافیای واردات در کشور چین فرماندهی می شود
افشای عملیات خرابکارانه مافیای اقتصادی در صنعت و تولید ایران

اصل وجود بهره بانکی، ضد تولید است
دولت باید برعلیه واردات و ربای بانکی اقدام انقلابی کند
حذف بهره بانکی مانع جولان دهی سرمایه بازان می شود
حذف سود سپرده بانکی، راهکار خروج اقتصاد ایران از بحران