در همین راستا نام هایی مانند سید حسن خمینی و محمد جواد ظریف برای کاندیداتوری در انتخابات 96 بر سر زبان ها افتاده است. به نظر می رسد عملکرد اقتصادی و سیاسی حسن روحانی طی دور اول ریاست جمهوری اش، طرفداران او را ترغیب به عدم حمایت از او در انتخابات 96 کرده باشد.

برای بررسی عملکرد سیاسی- اقتصادی حسن روحانی، خبرنگار انتخاب خبر پای صحبت های محمدصادق مشایخ، کارشناس سیاسی و اقتصادی نشست.

در ادامه، بخش های مهم این مصاحبه را می خوانید.

mashayekh.ruhani آثار اتفاقات دوران دولت های نهم و دهم امروز گریبانگیر ملت ایران شده است. تمام ملت ایران اعم از خرد و کلان و از هر قشری مانند دانشگاهی و بازاری متوجه شده اند که طی این 8 سال چه ضربات مهلکی به کشور و ملت وارد شد و اقتصاد به چه روزهایی افتاد.

ملت ایران بی نظمی را در دولت های نهم و دهم مشاهده کردند. در این دوران اقتدار کشور تحت الشعاع قرار گرفت و اقتصاد کشور دچار آشفتگی شد. وقتی بی نظمی و ناهنجاری در یک کشوری وجود داشته باشد نمی توان سازندگی انجام داد. متأسفانه در این دوران، منابع مالی کشور هدر داده شد. بدهکاری ها و اختلاس هایی که در این دوران صورت گرفت یک اجتماع جدیدی در کشور بوجود آورد که در آن اختلاس، عادی شد.

دکتر روحانی در اولین بخش کاری خود مسئله هسته ای ایران مرتفع کردند و کشور را از یک بحران بسیار شدیدی که همه مملکت و نظام را تهدید می کرد نجات دادند. اگر تیم ایشان گام های مثبتی در این راستا برنمی داشت کشور به ورطه سقوط و جنگ می افتاد.

اولین نتیجه برجام این بود که الحمدلله کشور را از یک حمله نظامی نجات داد. خدای ناکرده اگر جمهوری اسلامی ایران ذره ای دیگر روی مواضع قبلی خود که دنیا آن را نمی پسندید و بی حرمتی به خود می پنداشت پافشاری می کرد، امروز تکلیف کشور و ملت ایران چیز دیگری بود. تیم هسته ای دولت آقای دکتر روحانی مذاکرات هسته ای را به سمت تعامل با جهان هدایت کرد و جمهوری اسلامی ایران هیچگاه به حقوق بین الملل بی حرمتی نکرد.

اگر جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات هسته ای و برجام موفق نبود اکنون قدرت های جهانی به ایران نمی آمدند و این طور با کشور ایران برخورد نمی کردند که به راحتی اقدام به روابط حسنه با ایران کنند، با رئیس جمهور صحبت کنند. مشاهده کنید قدرت های مهم جهانی چگونه در ملاقات با وزیر خارجه ایران گوی سبقت از همدیگر را می ربایند. این یعنی پس از مذاکرات هسته ای، کشور و ملت ایران اقتدار پیدا کردند و این اقتدار هم به خوبی از روابط بین المللی ایران و جهان مشخص است؛ کشورهایی که برای دیدار با ایران و مقامات کشورمان خیز گرفته اند.

کسی نمی تواند بگوید خدای ناکرده دولت آقای روحانی در قرارداد برجام به ضرر ملت کار کرده است. این کاملاً بی انصافی است. عده ای از مردم ایران بی طرف هستند و در مورد آنچه اتفاق می افتد خنثی هستند. مخالفین هم اگر نظریه منطقی در خصوص برجام داشته باشند می توان از نظرات آنان استقبال کرد اما اگر مخالفان، دشمنی و عناد نسبت به آقای دکتر روحانی می ورزند دیگر بحثی نیست و نمی توان اقدام خاصی انجام داد و باید آن ها را به خدا واگذار کرد.

وضعیت اقتصادی در دولت های نهم و دهم منجر به انفجار اقتصادی در دوران دولت آقای دکتر روحانی شد. پس از دولت دهم آقای دکتر روحانی که نماد یک انسان با شرافت و با فرهنگ است و من اسم دولت ایشان را گذاشته ام مظلوم ترین دولت بعد از انقلاب با یک دولت بدهکار چند صد هزار میلیارد تومانی مواجه شد و یک صندوق خالی ذخیره ارزی به دست ایشان افتاد.

عامل اینکه آقای دکتر روحانی امروز به یک خزانه خالی برخورد کرده است عملکرد ناصواب دولت های نهم و دهم بوده است. در این دوران، دولت با بدهی های زیادی مواجه شد و عملکرد اقتصادی رئیس این دولت ها گریبانگیر دکتر روحانی شد. هرگونه عملکرد اقتصادی دولت دکتر روحانی با نگاه به سال های دوران دولت گذشته قابل تحلیل است.

قوه قضائیه باید مدافع آقای روحانی باشد. تکلیف رهبر انقلاب البته مشخص است. ایشان از همه دولت ها حمایت کرده اند. آقای دکتر روحانی خود می گویند فقط 45 سال با مقام معظم رهبری دوست بوده اند. بنابراین نمی توان نقطه ضعفی برای دولت آقای روحانی قائل شد. ایشان سیاست خارجی این کشور را به این قشنگی اداره کردند، اقتصاد داخلی را اداره می کنند و معجزه کرده اند، تیم به این قدرتمندی را بر سر کار آورده اند. اگر جاهایی ضعف وجود دارد ضعف هایی است که از گذشته به دولت فعلی و کشور به ارث رسیده است. بیشتر از این آقای دکتر روحانی در توان ندارند.

امروز کشور ایران گرفتار بحران پشت بحران است. هر روز این بحران ها افزایش پیدا می کند. دورتا دور ایران هم متأسفانه مین گذاری شده است. همه جا اغتشاش و جنگ داخلی و خارجی است. دیگر چاره ای نیست. حتی قاچاقچیان داخل ایران هم از داعش بدتر عمل کرده اند. در این شرایط چه کاری بهتر می توان انجام داد؟

من تمام فشارهایی که دنیا به ایران وارد می کند را با تمام وجودم احساس می کنم. اما باید انصاف داشته باشیم. اگر افرادی مدعی هستند آقای دکتر روحانی اقتصاد را تخریب کرده است و او را باید به کناری نهاد، با آمدن فرد دیگری در این اوضاع نابسامان داخلی و خارجی وضع فقر و تولید و صادرات بهتر می شود. وقتی خارجیان مشاهده می کنند که خود ایرانی ها به خودشان رحم نمی کنند آنها قدرتمند می شوند که به ملت و کشور ایران زور بگویند و فشار بیاورند. وحدت ایرانیان است که دنیا را به نفع کشورمان هدایت می کند.

سکوت ملت ایران حامل پیام های فراوانی است. ملت ایران بسیار باشعور هستند. در بزنگاهی که نظام جمهوری اسلامی ایران در حساس ترین مراحل است مردم خود را نشان می دهند. اگر آقای دکتر روحانی در انتخابات 1392، 20 میلیون رأی آوردند من تضمین می دهم که ایشان در انتخابات 1396، 30 میلیون رأی می آورند.

ملت ایران فهیم و باشعور هستند. ملت می دانند در دنیا چه اتفاقاتی افتاده است. می دانند که فقر می تواند چه انفجاری در کشور تولید کند. من شاید آخرین نفر این مملکت باشم، ولی تمام جامعه از من بیشتر می فهمند که کشور و ملت در دوران دولت گذشته چگونه بود و چگونه به دست دکتر روحانی افتاد؟ تمامی افراد ملت ایران در چهار سال آقای دکتر روحانی فهمیدند که دولت نهم و دهم چه بلاهایی بر سر مملکت آورد. بنابراین مطمئن باشید که ملت ایران باشعور هستند و به موقع خود را نشان می دهند. در سال 1396 می توان شعور ملت را امتحان کرد.

ایران نمی تواند به هرکسی در انتخابات آینده که بسیار حیاتی و حساس است اعتماد کند. بنابراین کسی می تواند در دوران چهار سال آینده موفق باشد که به زمینه قبلی اعتقاد داشته باشد. تنها کسی که این شایستگی را دارد خود آقای روحانی است که چهار سال دور اول ریاست جمهوری خود را زیربناسازی کرده است تا در سال های آینده تلاش های او به ثمر بنشیند. اگر فرد دیگری بر کرسی ریاست جمهوری ایران تکیه زند ملت ما همیشه می فهمند که حداقل 8 سال به طول می انجامد که دولت یک پروژه را پیاده سازی کند. اکنون پروژه های ناتمام آقای دکتر روحانی و تیم کاری ایشان را باید خود دکتر روحانی مدیریت کنند.

کشور ایران نمی تواند با کشورهای ضعیف و عقب مانده پیشرفت کند. کشور ایران باید به تکنولوژی و علم روز دست پیدا کند؛ این تکنولوژی هم در دست کشورهای پیشرفته است. دانش پیشرفته دنیا در دست غرب و حتی در دست کشورهای ژاپن و کره است. ایران نیازمند کشورهایی مانند اروپای پیشرفته، انگلیس، فرانسه و آلمان، ایتالیا، ژاپن و کره می باشد که تکنولوژی روز دنیا را تولید می کنند. ایران تاکنون با کشوری مانند چین مراودات اقتصادی داشته است و به هیچ نقطه روشن اقتصادی نرسیده است. حتی ایران هواپیما ندارد، ایران حداقل باید 500 فروند هواپیمای کوتاه برد، میان برد و دور پرواز داشته باشد. وقتی فاقد این هواپیماها باشیم یعنی اقتصاد ایران پیشرفت نکرده است.

همینطور مجلس شورای اسلامی باید پا به میدان مبارزه با اختلاس و چپاول ثروت ملی گذارد. چرا در این زمان در این کشور اختلاس های بزرگ به وجود می آید و کسی توجه نمی کند؟ این بی عدالتی از حکومت امام علی(ع) جدا است. یعنی از مدینه دوران پیغمبر(ص) تا به امروز ما فراموش می کنیم که رسول الله(ص) و امام علی(ع) وجود داشتند و امام حسین(ع) در روز عاشورا به دلیل عدالت شهید شدند. من امروز ایستاده ام که بگویم در این مملکت کسی یا نهادی به حق توجه نمی کند.

آیا افتخار این کشور آن است که 16 میلیون حاشیه نشین داشته باشد. این افتخاری برای نظام جمهوری اسلامی ایران است که وزیر کشور اعلام کند 11 میلیون حاشیه نشین اما رقم واقعی 16 میلیون نفر باشد. این افراد انسان نیستند، نماینده خدا نیستند که در فقر و ذلت زندگی می کنند و پول آنها را عده ای دیگر به صورت چند میلیاردی چپاول کنند و بعد هم حضرت آیت الله جوادی آملی می آیند و بهره را دشمنی با خدا اعلام می کنند.

چیزی که می تواند دولت آقای روحانی و نظام جمهوری اسلامی را تقویت کند عدالت و اجرای عدالت است. یعنی هرکسی که می خواهد در صدر یک حکومت بنشیند یا در وزارتخانه ای قرار گیرد باید به یاد داشته باشد و فراموش نکند که مسلمانان، رهبری به نام امام علی(ع) داشتند که خود ایشان اجرای عدالت را بر عهده داشتند.

اولین ویژگی رئیس جمهور آینده جرأت و جسارت است. در انتخابات اخیر، ملت ایران خوشبختان شاهد یک پوست اندازی و یک تحول اساسی در مجلس شورای اسلامی بوده اند. در این مجلس، دیدگاه های یک طرفه و یک بعدی و تک بعدی تقریباً تعدیل شد. دیدگاه های یکجانبه گرایانه از مجلس شورای اسلامی رخت بربست و امروز یک جمع گرایی و کلی گرایی بر کشور و جامعه به وجود آمده است. ترکیب مجلس فعلی بهتر از گذشته شده است. من از مجالس گذشته هرچند نماینده مردم بودند دلگیر هستم چرا که با فسادهای اقتصادی مقابله نکردند.

رئیس جمهور آینده باید حقوق بشر را به رسمیت بشناسد. من در حال حاضر غیر از آقای دکتر روحانی فرد دیگری را نمی توانم در سطح ایشان قرار دهم و صلاح مردم و کشور هم نیست کسی غیر از ایشان پا به عرصه انتخابات ریاست جمهوری آینده گذارد. آقای روحانی با همه مخالفت ها تقریباً راه دولت خود را ادامه می دهد. نمی دانم چرا واقعاً به ایشان و دولت تدبیر و امید حمله می شود؟

مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید.