دانشمندان حامی برجام که زیر نامه ای سرگشاده به دونالد ترامپ را امضا کرده اند، آنقدر وزنه علمی دارند که با صحبت های منطقی و علمی شان، عناصر جنگ طلب که با تیترها و شعارهایشان تا به امروز سعی در منفعل کردن برجام داشته اند را، حسابی آچمز کرده اند. در بین این 37 نفر که بعضاً هر کدام از آنها، یک آلبرت انیشتین های 2017 محسوب می شوند.

نگاهی به لیست امضا کنندگان نامه به ترامپ و جایگاه های علمی آنها، آنقدر کار صورت گرفته را مطلوب و عقلانی می کند که جنگ طلب ها و ضدّ برجام ها اگر صدایی برایشان مانده، دیگر گوشه ای آرام بگیرند و دم از سیاسی بازی نزنند.

نوشتن درباره 30 وطن فروش و ضد ایرانی، شاید وقت تلف کردن محض باشد؛ کسانی که به سرزمین مادری خود رحم نمی‌کنند، اصلا ارزش یادآوری ندارند که حتی کارشان به مرحله تحلیل برسد.

در این چند روز اخیر، آن 30 نفری که احمقانه و خائنانه پیشنهاد تحریم هم وطنان خود را به رئیس جمهور جدید آمریکا «تقدیم» کردند، بارها و بارها مورد نکوهش و تقبیح قرار گرفتتند و اساسا همه فهمیدند که با چه کسانی طرف هستیم!

حالا اما 37 آمریکایی تقریبا یک هفته بعد از آن جریان، دست به قلم شده اند و به ريیس جمهور کشورشان نامه نوشته اند که مبادا برجام را نقض کنی و ماشین تحریم های جدید ضد ایرانی را استارت بزنی که این کار، حماقت است!

داستان این 37 نفر با آن 30 نفر، زمین تا آسمان فرق می کند. اینجا فارغ از مشکلاتی که با حکومت و دولت آمریکا داریم، باید با بدنه روشنفکر و هوشمند نظام آمریکا با احترام برخورد کنیم؛ این 37 نفر، نماینده جامعه مستقل، ضد جنگ و صلح طلبی هستند که مانند افکار عمومی جهان باور دارند که «برجام» یک توافق برد -برد است و نباید دست به آن زد.

قطعا هیچ معامله ای در دنیا نیست که به‌صورت تواما امتیازهای مطلقی را برای دو طرف به همراه داشته باشد. در روابط بین الملل، امتیازهایی باید بدهی تا امتیازهایی را به دست بیاوری و هیچ چیزی در این میان، مطلق نیست و بلکه تمرکز بر اصول «نسبی» است.

این 37 نفر چه کسانی هستند؟

بر خلاف آن 30 نفر که ادعایشان در دموکراسی خواهی، گوش‌های فلک را کر می کند ، 37 نفری که به ترامپ نامه نوشته اند، قبلا در مناصبی چون مشاور کاخ سفید و دیپلماسی فعالیت داشته اند و خیلی خوب به موضوعاتی چون برجام احاطه دارند.

در این میان 37 آمریکایی حامی برجام حتی برندگان جایزه نوبل، کارشناسان کهنه‌کار تولید تسلیحات اتمی و مدیران ارشد مهم‌ترین انجمن‌های علمی جهان دیده می‌شوند.

گویا استارت این نامه نگاری را «ریچارد گاروین» زده است؛ فیزیکدان ۸۸ ساله و سرد و گرم چشیده‌ای که در پروژه ساخت نخستین بمب هیدروژنی مشارکت داشته و مدتی طولانی در مسائل مربوط به کنترل تسلیحاتی و ساخت تسلیحات هسته‌ای، مشاور دولت آمریکا بوده است.

درباره محتویات نامه

گاروین و 36 نفر دیگر در متن نامه، انگشت اشاره خود را به طرف تحولات مثبت «پسابرجامی» نشانه رفته اند؛ آن‌ها به ترامپ یادآوری کرده اند که به لطف برجام امکان دستیابی ایران به مقادیر زیاد تسلیحات هسته‌ای در مدت کوتاه به‌طور چشمگیری کاهش یافته و این توافق نامه ، اثر مثبتی بر کاهش رقابت تسلیحاتی اتمی در منطقه داشته است.

آن‌ها همچنین با دست گذاشتن روی این نکته که ایران فعالیت تقریبا دو سوم سانتریفوژهایش را متوقف کرده و بیش از ۹۵ درصد اورانیومی که با کمک آن‌ها تا ۴ درصد غنی کرده بود را صادر کرده و تولید اورانیوم با خلوص تقریبا ۲۰ درصد ر7را کنار گذاشته ، به ترامپ گوشزد کرده اند که دلیلی برای برهم زدن توافق و «زدن زیر میز» وجود ندارد.

این درست در مقابل حماقت 30 نفری قرار می گیرد كه‌ برای تحریم کشورشان، کاسه گدایی از پرزیدنت ترامپ را در دست گرفته بودند؛ تفاوت ذکاوت و حماقت همینجاست!

جالب است بدانید که 37 دانشمند آمریکایی در ادامه نامه خود نوشته اند که با توجه به گفته های بازرسان و ناظران تاسیسات غنی سازی ایران ، مطمئن هستند که امکان تلاشی «یهویی» برای تولید بمب اتمی با کمک این تاسیسات وجود ندارد. این پاراگراف را می‌توان سند هوشمندی نویسندگان آمریکایی دانست.

مدافعان آمریکایی برجام و مهاجمان داخلی

شاید موضوع این تحلیل، مقایسه 37 آمریکایی با 30 هموطن به ظاهر ایرانی باشد اما معادل این نفرات که حتی در داخل از پاره کردن برجام استقبال کردند و به ترامپ پیغام دادند که «کار را تمام کن» کم نیستند. کسانی که هزار و یک کار می کنند تا برای کشور، هزینه تراشی کنند.

اما باید خدا را شکر کرد که این مملکت، رهبری هوشمند و با درایت دارد که خیلی خوب و سر وقت هم «مقاومت» را چاشنی سیاست بین الملل ایران می کند و هم سر موقع، «نرمش قهرمانانه» را توصیه می‌کند.

بنابراین اگر آن 30 ایرانی ضد برجامی و رفقای آن‌ها که در ایران با تیترهایشان و شعارهایشان، نامه هایشان و صحبت هایشان علیه امنیت و صلح مردم ایران، قدم بر می دارند ، کمی به خود بیایند، می توان با دنیا تعامل بهتری داشت. کاش کمی باهوش بودیم!

تخصص امضا کنندگان نامه

به تخصص امضا کنندگان نامه حمایت از برجام نگاه کنید: جان اف آهرن ( عضو ارشد آکادمی ملی مهندسی) ، فیلیپ دبلیو اندرسون (استاد بازنشسته، دانشگاه پرینستون)، لوئیس برانکوب (استاد بازنشسته دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو) ، کریستوفر چیبا ( استاد دانشگاه پرینستون) ، لئون کوپر ( استاد دانشگاه براون) ، پیرس کوردن (مدیر سابق دفتر مذاکرات امنیتی بین المللی و دفتر کنترل تسلیحات وزارت امور خارجه آمریکا) ، جان ام کرن (استاد فیزیک و نجوم) ، فیلیپ ای کویل ( دستیار مدیر سابق امنیت ملی و امور بین الملل کاخ سفید و مسئول دفتر سیاست علم و فناوری ) ، سیدنی درل (استاد دانشگاه استنفورد) ، فریمن دایسون (استاد بازنشسته، موسسه ADVA) ، هارولد فیوسن ( مدیر برنامه علوم و امنیت جهانی دانشگاه پرینستون) ، چارلز فرگوسن ( عضو ارشد فدراسیون دانشمندان آمریکایی) ، مایکل فیشر ( استاد دانشگاه کرنل و دانشگاه مریلند) ، جروم فریدمن ( برنده جایزه نوبل فیزیک 1990) ، ویکتور گیلینسکی ( عضو سابق کمیسیون نظارت هسته ای ) ، هوارد جورجی (استاد فیزیک دانشگاه هاروارد) شلدون گلاشو ( ستاد بازنشسته دانشگاه هاروارد) ، آرث یو (استاد علوم و ریاضیات دانشگاه بوستون ) ، لیسبت گرونلند (اتحادیه دانشمندان) ، دیوید گراس ( موسسه فیزیک نظری کاولی) ، گرگوری لاو (استاد بازنشسته دانشگاه استنفورد ) ، آلیسون مک فارلین (استاد دانشگاه جورج واشنگتن) ، ریچارد مِسرو (رئیس سابق موسسه کارنگی ) ، ماروین میلر( موسسه تکنولوژی ماساچوست) ، کومار پاتل (استاد بازنشسته گروه فیزیک Astonomy ) جان پارمنتولا ( مدیر ارشد سابق VP ، فیزیک هسته ای عمومی و مدیر سابق تحقیقات آزمایشگاه مدیریت ایالات متحده) ، مالوین رودرمن ( استاد دانشگاه کلمبیا) ، برتون ریکتر (استاد دانشگاه استنفورد)، میریام ساراچیک ( استاد کالج نیویورک) ، روی شویتر ( استاد دانشگاه تگزاس )، دی رایت ( عضو اتحادیه دانشمندان) .

منبع: روزنامه قانون