محسن روشن‌پژوه در نشست خبری خود در ارتباط با آخرین شیوع شناسی اعتیاد در کشور گفت: پیمایش ملی خانوار توسط سازمان بهزیستی کشور و ستاد مبارزه با مواد مخدر انجام شد که نتایج آن مدتی قبل مشخص شده بود، اما به دلیل ملاحظاتی که وجود داشت، به عنوان مجری طرح منتظر شدیم تا ستاد مبارزه با مواد مخدر به عنوان مرجع انتشار اطلاعات و اخبار حوزه اعتیاد، نتایج این شیوع شناسی را منتشر کند. وی ادامه داد: این پیمایش مانند تمام پیمایش‌هایی که در حوزه آسیب‌های ا جتماعی و اعتیاد در دنیا انجام می‌شود با مشکل کم گزارش دهی به علت قبح مسائلی همچون آسیب‌ها و اعتیاد روبه‌روست؛ این در حالی است که از طرف دیگر مواد مخدر در کشور ایران جرم محسوب می‌شود. بنابراین در این پیمایش تلاش کردیم تا از طریق روش «خوداظهاری» نتایجی را به دست آوریم که به واقعیت جامعه نزدیک‌تر باشد. معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور در ادامه با بیان اینکه در این پیمایش اگرچه با کم گزارش دهی مواجه بودیم، اما برای برآورد در جمعیت عمومی، روش پیمایش خانه به خانه یکی از بهترین الگوهای پیمایشی است، گفت: در هر بار اجرای پایلوت این طرح پرسش‌های اصلی را اصلاح کردیم تا به شکلی درآیند که مردم پاسخ بهتری به آن‌ها بدهند.

این در حالی است که شرایط جنسی، سنی و شغلی افراد نیز در این پیمایش مد نظر قرار گرفت و تمام پاکت‌های پرسشنامه‌ها نیز بی‌نام و نشان توزیع شدند تا پرسشگران راحت‌تر پاسخ دهند.روشن‌پژوه در ادامه با بیان اینکه در برخی از شهرهای کشور اجازه ورود به منزل افراد را داشتیم و در برخی از شهرها به هیچ عنوان این اجازه داده نمی‌شد، گفت: این پیمایش به طور کلی در یک جامعه آماری 61 هزار نفری صورت گرفت؛ به طوری که استان‌های کشور را به سه دسته پرشیوع، کم شیوع و متوسط‌الشیوع تقسیم کردیم و حجم نمونه در هر استان بر اساس جمعیت و میزان شیوع اعتیاد در آن استان بود و پیمایش بر اساس 30 هزار نقشه و 200 پژوهشگر آغاز شد.وی در ادامه با اشاره به اینکه این طرح پژوهشی طی سال‌های 94 تا 95 انجام شد، تاکید کرد: در این پیمایش به سراغ برآورد اعتیاد نرفتیم، زیرا این کار به تشخیص روانپزشک نیاز دارد و هدف ما در این پژوهش، برآورد مصرف در طول سال گذشته، ماه گذشته، هفته گذشته و تجربه یک بار مصرف (طول عمر) بود.معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور در ادامه درخصوص نتایج این پژوهش تصریح کرد: از 53 میلیون نفر افراد بین 15 تا 64 سال کشور، 24.6 درصد به صورت خودسرانه مصرف داروهای اعتیادآور و مسکن در هفته گذشته داشته‌اند. همچنین بر اساس این پیمایش 2 میلیون و 808 هزار نفر از افراد، دارای مصرف مستمر مواد مخدر در هفته و ماه گذشته بودند.

سن شروع اعتیاد در زنان به کمتر از 30 سال رسید
معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور گفت: بر اساس پیمایش ملی اعتیاد فقط 3.8 درصد از مصرف کنندگان زن تحت پوشش درمان اعتیاد هستند که این مسئله نشان دهنده ملاحظات فرهنگی و اجتماعی زنان در گزارش اعتیادشان است و نشان می‌دهد که باید درمان اختصاصی زنان را در جامعه افزایش دهیم؛ زیرا اکنون درمان در این گروه بسیار سخت است و به علت ملاحظات اجتماعی برای درمان مراجعه نمی‌کنند و الگوهای درمان آن‌ها نیز محدود است.روشن‌پژوه ادامه داد: حدود 2.3 درصد از زنانی که تجربه مصرف مواد داشته‌اند، تزریق را نیز تجربه کرده‌اند؛ این در حالی است که 75 درصد آن‌ها از سرنگ نو و استریل استفاده کردند و 25 درصد تجربه تزریق مشترک داشتند. وی درخصوص نوع ماده مصرفی در زنان نیز تصریح کرد: تریاک بیشترین ماده مصرفی در زنان است و پس از آن شیشه بوده و سوخته تریاک در رتبه سوم قرار دارند. به این ترتیب مصرف مواد مخدر در میان زنان در رتبه اول است.روشن‌پژوه افزود: میانگین مصرف در جامعه زنان تغییری نکرده و نمی‌توانیم بگوییم اعتیاد جوان‌تر شده، بلکه سن شروع مصرف مواد مخدر در دهه 15 تا 29 سال تغییر کرده و زنان در این گروه سنی بیشتر به مصرف مواد مخدر گرایش پیدا کرده‌اند. وی تصریح کرد: در واقع سن شروع مصرف در زنان کمتر از 30 سال، کاهش یافته است و میانگین کلی سن شروع مصرف مواد در کشور 24.3 سال است و تجربه افراد مصرف کننده در مردان 24.1 سال و در زنان 26.2 سال است.

به گفته معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور، میانگین سن شروع مصرف در مردان و زنان خیلی متفاوت نیست، اما قبح مصرف در زنان جوان کمتر شده و آمار مصرف آن‌ها به مردان نزدیک‌تر شده است و میل به مصرف در زنان جوان در حال افزایش است.

وی درخصوص وضعیت پروتکل‌های درمانی برای موادی همچون، گل، گراس و ماری‌جوآنا نیز گفت: در حال حاضر درمان حشیش، گل و... درمان‌های غیر دارویی است و پروتکل‌های روان‌درمانی به صورت جداگانه برای آن‌ها ارائه می‌شود، اما درمان دارویی برای آن‌ها وجود ندارد و داروهای تجویز شده نیز فقط برای عوارض جانبی این مواد تجویز می‌شود و در واقع علامت‌درمانی برای آن‌ها صورت می‌گیرد. اما برای کاهش وابستگی فرد به این مواد، مداخلات به صورت روان‌درمانی است.