انتخاب خبر- پگاه پولادی: مطالعات نشان داده رفتار انسان و مسیر حرکت او از دیرباز تابع رفع خواسته ها و نیاز او بوده است. البته احساس نیاز به نوبه خود از عوامل مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی نشأت می گیرد. حال اگر این نیاز متعلق به یک جمعیت باشد و چاشنی آگاهی از نیاز با آن همراه باشد تبدیل به مطالبه ای همگانی خواهد شد که آثار هم افزایی آن نتیجه ای به مراتب بالاتر از انرژی مصرف شده به دنبال خواهد داشت.

به گزارش انتخاب خبر، زنان یکی از این جمعیت‌ها هستند که قدمت ستم جامعه و فرهنگ جنسیت زده بر آنان، عمری به قدمت عمر بشریت دارد. هزاران سال طول کشید تا زن به عنوان موجودی مستقل توانست هویتی مستقل بیابد و با هدف و ارزش‌های مشترک، امکان بیان اندیشه های خود را بیابد و با شناخت خود و همگروه ها برای مطالبه بدیهی ترین خواسته‌ها متحد شود. زنان ایرانی نیز از این قاعده مستثنی نبودند و همواره در مطالبات اجتماعی و مدنی، همراه با مردان یا به تنهایی عهده دار تغییراتی بزرگ در جامعه بوده اند که نمونه معاصر آن را در پیروزی انقلاب و نهضت تحریم تنباکو شاهد بوده‌ایم‌.

ارتقاء سطح دانش و تحصیلات زنان در جامعه کنونی، فعالیت زنان در عرصه های مختلف دولتی و ان‌جی‌او‌ها و گسترش ابزارهای اطلاع‌رسانی زمینه ای مناسبی برای ایجاد این همگروهی در مطالبه خواسته ها ایجاد کرده است. امروزه مطالبه جایگاهی برابر در نهادهای برنامه ریزی و سیاسی از ضروریات اساسی در رفع نیاز نیمی از جامعه به نام زنان است و مجلس شورای اسلام با توجه به داشتن وکالت مطالبه گری از سوی جامعه به عنوان نهاد قانونگذاری در رأس این مهم قرار دارد.

متاسفانه بررسی آماری حضور زنان در ادوار مجلس، چه از لحاظ کمیت و چه از لحاظ کیفیت، از کم تأثیر بودن این حضور در مطالبه زنان جامعه دارد. به عنوان مثال در واپسین روزهای مجلس نهم، با تامل در کارنامه 9 نماینده زن متاسفانه با آمار مناسبی مواجه نمی شویم؛ فقط ۴۲ تذکر کتبی و ۱۰ سوال از وزرا!

نمایندگان زن نباید این نکته را فراموش کنند که اغلب کسانی که به آنها رأی داده اند از جمعیت زنان بوده اند که با امید به تحقق مطالبات زنانه به آنان رای داده اند. لازم به یادآوری است که برخلاف تصور برخی نمایندگان و تلاش برخی دیگر بر سیاسی جلوه دادن خواسته زنان، این مطالبات از جنس نیازهای مدنی، اجتماعی و حتی معیشتی است.

آیا مسئله 21 روز شکنجه اعظم، داستانی درام از آثار برتولت برشت بود؟ داستان خودفروشی زنان کارتن خواب درخور لایحه ای در صحن مجلس نیست؟ روایت زجرآور خشونت خانگی و حقی که با ناحق از زنان ربوده شده را چه کسی جز زنان مجلس باید دنبال کند؟ آیا وقت بازنگری در برخی قوانین مدنی و حقوقی که بدون حضور زنان نوشته شده نرسیده است؟

بگذریم؛ کوه یخ مطالبات زنان در جامعه مثنوی صدمن کاغذی است که پرداخت به آن دلی پردرد می‌خواهد و چشمی خون فشان!

هرچند راهیابی 18 زن به مجلس دهم با مطالبه آرمانی زنان فاصله‌ای طولانی دارد ولی حضور این تعداد زن در پارلمان جمهوری اسلامی ایران بی‌سابقه بوده است و شاید بتوان آن را به عنوان نقطه عطفی برای تحقق جامعه برابر در ایران دانست.

به کرسی نشستن دولت یازدهم که با شعار امید، امید را در دل مردم این سرزمین زنده کرد ولی عدم تحقق اهداف و وعده های دولت این روزها مردم و بخصوص زنان را ناامید کرده است. امید است دولت روحانی با در کنار داشتن 18 شیرزن به نمایندگی نیمی از جمعیت این سرزمین بار دیگر شعارهای انتخاباتی خود، مبنی بر تصمیم گیری و تصمیم سازی زنان را نصب العین خود سازد و در کنار مجلسی همراه و دغدغه مند، یکبار و برای همیشه اهریمن دروغ و فریب را از این سرزمین دور سازد و گام های مؤثری در راه برابری و تعالی زنان این سرزمین بردارد.

بار دیگر لازم می‌بینیم با تبریک به 18 بانوی برگزیده، سنگینی بار این وظیفه گران، در لزوم شنیدن فریادهای بی‌صدای زنان در کارگاه ها و پستوی خانه‌ها، دیدن کبودی تن آنان در زیر تازیانه های جنسیت زده جامعه در پس حجاب و لمس مطلومیت آنان در پشت پرده عفت و پاکدامنیشان، به آنان گوشزد سازیم.