اصل کلام سیاوش شهریور، مدیر کل اجتماعی و فرهنگی استانداری در مصاحبه با ایلنا این است. مصاحبه‌ای که توجه بسیاری را به سمت و سوی معضلات اجتماعی جلب می‌کند و واکنش‌های زیادی هم در پی دارد. کمتر‌ کسی پیدا می‌شود که طرفدار عقیم‌سازی زنان معتاد و کارتن‌خواب باشد. احمد حکیمی‌پور، نائب رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر تهران اما در این زمره‌ قرار دارد. او در گفتگو با آفتاب یزد اظهار می‌کند: «آسیب‌های اجتماعی در کشور ما به حدی مهم و حساس است که شخص مقام معظم رهبری برای ساماندهی و حل و فصل به آن ورود کردند. در تهران یکی از پدیده‌های بد و آسیب‌های جدی آینده به عقیم‌سازی مرتبط است. فرزندانی متولد می‌شوند که بی‌شناسنامه‌اند و پدیده شوم نوزاد است که پدیده شوم گورزایی‌هاست نه گورخوابی‌. به نظر من این مسائل مستحدثه است و در زندگی مدرن امروزی دیده می‌شود.»

** نوزادان معلول، مادران فروشنده
وی با اشاره به اینکه فقها و مراجع ورود کنند و حکم بدهند، می‌افزاید: «ما دارای نظام اسلامی‌هستیم و متکی بر احکام دین حکومت می‌کنیم. بنابراین برای حل این مسائل باید اگر نیاز به احکام ثانویه یا حکم حکومتی حس می‌شود، این احکام صادر شود. البته مبحث عقیم‌سازی باید کارشناسی شود و این مبحثی نیست که بدون تحقیق و بررسی وارد آن شد و برایش راه‌حل داد. همه چیز را قرار نیست با متر و معیار خودمان بسنجیم.»

اما توضیحاتی که در آخر می‌دهد کاملا تکان‌دهنده است. انگار هیچ کسی به کودکانی که از این زنان با بیماری‌های مختلف و ملعبه دست سوءاستفاده‌گران شده‌اند توجهی نکرده است. کودکانی که توسط مادران معتاد، کارتن‌خواب به فروش می‌رسند تا آینده‌ای اسفبار در انتظارشان باشد. دنیایی تاریک تاریک. این مادران‌ بی حواس و بدون توجه به آینده کودکان‌شان فقط فروشنده‌اند. حکیمی‌پور با اشاره به اینکه افرادی که با انبوهی از بیماری‌ها مواجه هستند، تاکید می‌کند: «صرفا برای اینکه بتوانند هزینه موادمخدرشان را تامین کنند، نوزادفروشی می‌کنند. این کودکان به دست سوداگرانی می‌افتند که به دنبال درآمد بیشتر از طریق این نوزادانند و مانند کالا با آنها برخورد می‌کنند. یعنی از نوزادی کاری می‌کنند که کمرش فلج شود، دست‌هایش را قطع می‌کنند و یا معلولیت‌های دیگر را به این نوزاد هدیه می‌کنند تا قابل ترحم شود.»

** مادران بی‌رحم، معلولیت جنین
دکتر مجید ابهری، آسیب‌شناس با بیان اینکه برای مقابله با خرید و فروش کودکان نباید صورت‌مسئله را پاک کنیم، در گفتگو با آفتاب یزد، تاکید می‌کند: «باید موضوع کودکان کار و خیابان را مورد بررسی قرار دهیم. کودکان کار و خیابان محصول حاشیه‌نشینی و خانواده‌های معتاد و پرجمعیت هستند. به جای این کار باید کودکان را ساماندهی کنیم. در حال حاضر چهارراهی در تهران وجود ندارد که سه چهار کودک دستمال‌کاغذی، فال، اسباب‌بازی و... نفروشند و اسفند دود نکنند. پدر و مادرشان هم در کنارشان کاسبی می‌کنند.»
به گفته وی، ما برای مبارزه با یک آسیب و پیشگیری از ناهنجاری، نمی‌توانیم یک ناهنجاری دیگر را به صورت ضربتی حل کنیم. اصولا والدینی کودکان خود را اجاره‌ می‌دهند یا نوزادان خود را می‌فروشند که جلوی چشم نیستند. نوزادش را به دلال می‌فروشد و کسی هم خبردار نمی‌شود. در دروازه غار روزی 10-15 نوزاد خرید و فروش می‌شود.

این آسیب‌شناس با اشاره به اینکه در دوران بارداری مادران این کودکان رفتار خوبی با آنها ندارند، می‌افزاید: «یک‌سری آدم‌ هستند که بچه کرایه می‌دهند، که وضعیت مالی خوبی هم دارند و فقط می‌زایند که بچه‌هایشان را کرایه دهند. از آنجایی که کودکان معلول اجاره بالایی دارند این افراد در دوران بارداری با چیزی در شکم خودشان می‌زنند تا بچه دچار معلولیت شود و کرایه بیشتری بگیرند.»

دکتر ابهری می‌گوید: «زنان کارتن‌خواب و معتاد نوعا نوزادان خودشان را یا می‌فروشند یا سرراه می‌گذارند ولی 50-60 درصد این زنان باردار نمی‌شوند زیرا حس زنانه بودنشان به دلیل اعتیاد از بین رفته و کسی رغبت نمی‌کند طرف‌شان برود مگر هم‌پالگی‌های‌ خودشان.»

وی با اشاره به اینکه سه گروه هستند که بچه‌های این افراد را می‌خرند، می‌افزاید: «یک گروه کسانی هستند که بچه‌دار نمی‌شوند و به نوعی این بچه‌ها را به فرزندی قبول می‌کنند. گروه دوم افرادی هستند که این بچه‌ها را می‌خرند برای بزهکاری و درآمد زایی. گروه سوم افرادی هستند که برای استفاده از اعضای بدن این کودکان را چندسالی بزرگ می‌کنند. البته در ایران کسی نمی‌تواند اعضای بدن بچه‌ها را در بیاورد زیرا کلینیکی برای این کار وجود ندارد. کلینیک‌های مجهزی در کراچی پاکستان وجود دارد که این بچه‌ها را به آنجا می‌برند. آنجا ارگان‌های بدن را در می‌آورند و به صورت قاچاق به پولدارها می‌فروشند.»

** مسئولان مقصرند؟
دلالان کودکان را معلول می‌کنند تا جیبشان را پرپول کنند. کودکانی که هویتی ندارند و مادران‌شان هم آنقدر غرق در مشکلات و به قول خودشان بدبختی‌شان هستند که جایی برای خرج کردن حس مادری ندارند. اصغر مهاجری، جامعه شناس در این مورد می‌گوید: «ما با معضلی مواجه هستیم که تعدادی فرزند به دنیا می‌آید که والدین‌شان برای نگهداری صلاحیت لازم را ندارند پس نوزادان‌شان را می‌فروشند. سوءاستفاده‌گران این بچه‌ها را می‌خرند، پیش‌بینی می‌کنیم آنها را دچار معلولیت می‌کنند تا استفاده بیشتری از آنها ببرند. به این نتیجه می‌رسیم که باید از به دنیا آمدن آنها جلوگیری کنیم. بنابراین تصمیم می‌گیریم؛ پدران و مادران را عقیم کنیم. این که ما بلد نیستیم یا توانایی حل مسئله را نداریم، راهکار را حذف صورت مسئله می‌دانیم که با توانمندی‌های انسان، جامعه و فرهنگ منافات دارد. امروز این مسئله خیلی جدی نیست که یک جامعه، نظام یا فرهنگ نتواند این مسئله را حل کند و راهکار را در عقیم‌سازی ببیند که با مسائل و مبانی دینی و اسلامی‌ مغایر است.»

به گفته وی، در حال حاضر بسترها برای تولید چنین فرزندانی مهیا می‌شود. حالا اگر بخشی از آنها را عقیم کنیم با توجه به اینکه اصولی به مسئله نپرداخته‌ایم دوباره یکسری آدم دیگر به این ورطه می‌افتند که مجبوریم آنها را هم عقیم کنیم و این چرخه همین‌طور ادامه دارد. بهترین راه برای جلوگیری از معلولیت کودکان و سوءاستفاده از آنها این است که مسئولان مقصر مشخص شده و با آنها برخورد شود تا این بستر به وجود آمدن مادران کارتن‌خواب و معتاد از بین برود.
-----------------------
حکیمی‌پور: صرفا برای اینکه بتوانند هزینه موادمخدرشان را تامین کنند، نوزادفروشی می‌کنند. این کودکان به دست سوداگرانی می‌افتند که به دنبال درآمد بیشتر از طریق این نوزادانند و مانند کالا با آنها برخورد می‌کنند. یعنی از نوزادی کاری می‌کنند که کمرش فلج شود، دست‌هایش را قطع می‌کنند و یا معلولیت‌های دیگر را به این نوزاد هدیه می‌کنند تا قابل ترحم شود.
--------------------
دکتر ابهری:
یک‌سری آدم‌ هستند که بچه کرایه می‌دهند که وضعیت مالی خوبی هم دارند و فقط می‌زایند که بچه‌هایشان را کرایه دهند. از آنجایی که کودکان معلول اجاره بالایی دارند این افراد در دوران بارداری با چیزی در شکم خودشان می‌زنند تا بچه دچار معلولیت شود و کرایه بیشتری بگیرند.

منبع: روزنامه آفتاب یزد