برنامه ی «سه ستاره» که این شب ها به تهیه کنندگی و اجرای احسان علیخانی از شبکه سه سیما پخش می شود را می توان به عنوان پر حاشیه ترین برنامه ی تلویزیونی سال 96 معرفی کرد. اولین حاشیه ی عجیب و غریبش هم کنایه ی آرش ظلی پور و احسان علیخانی به «محسن چاووشی» بود که با پاسخ مجری برنامه و پست اینستاگرامی محسن چاووشی ابهامی در ذهن مخاطب ایجاد کرد. بعد از آن، موضوع طرفداری علیخانی از مجری یکی از برنامه های ماهواره ای مطرح شد که هنوز از جانب تهیه کننده ی سه ستاره بی پاسخ مانده است. واکنش علیخانی به نارضایتی «میلاد دخانچی» مجری برنامه ی جیوگی هم از دیگر حاشیه های «سه ستاره» بود. اگر کمی ریزتر شویم حاضر نشدن تهیه کننده ی سه ستاره در بخشی از برنامه که با آقایان «محسن مقصودی» و «عبدالمجید رکنی» گفتگو شد هم حاشیه ای است که با بهانه هایی که مجری ماه عسل آورد، به نوعی رفع و رجوع شد.

اما این همه حاشیه برای چه؟ اولین دلیلش شاید رغبت نداشتن احسان علیخانی به ساخت سومین دورهی «سه ستاره» باشد. این موضوع را خودش چندین بار در همین برنامه اعلام کرد و بارها از دیگر شبکه ها خواست تا سال آینده تولید این برنامه را به عهده بگیرند تا او بتواند در راستای سلیقه ی خودش برنامه سازی کند. بعد از آن بحث ناعادلانه بودن شرایط کاندیدها نسبت به هم در این برنامه مطرح می شود. گویا قرار است هر سال یک عده ی مشخص بیایند جایزه بگیرند، بروند و سال آینده دوباره شاهد جایزه گرفتن آنها در قاب سه ستاره یا هر جشنواره ی تلویزیونی دیگری باشیم.

sesetareh

این سوال را باید از داوران مردمی برنامه ی سه ستاره پرسید که آیا بهتر نبود جایزه گرفتگان ویژه برنامه ی اسفند 94 کنار گذاشته می شدند تا شرایط رقابت برای دیگران عادلانه تر باشد یا طی یک مشارکت مردمی و نظر سنجی کاندیدهای این برنامه هم از جانب مردم انتخاب می شدند؟
مهمترین موضوعی که این روزها گریبان گیر گروه سازنده ی سه ستاره شده تکراری بودن افراد و صحبتهایشان و از همه مهمتر تکراری شدن محتوای این برنامه است، حالا تکرار المان های دیگر شبیه دکور و نوع اجرای دو نفره نیز بماند.

به هر حال اینکه هر سال تعداد مشخصی از برنامه سازان جلوی دوربین حاضر شوند قطعا برای مخاطب جذاب نیست و باید فکری به حالش کرد. این همه حاشیه را شاید گروه سازنده ی «سه ستاره» با به خرج دادن خلاقیت می توانستند کاهش دهند اما اصل ماجرا به داوران و انتخاب هایشان بر می گردد.

تنها موضوع جالب و هیجان انگیز در برنامه ی سه ستاره ی امسال مربوط به حامی مالی برنامه و راه اندازی جریان «دست به دست» می شود. سرانجام با این همه حاشیه و این همه نارضایتی از برنامه ی «سه ستاره» باید از احسان علیخانی که تجربه ی برند سازی در تلویزیون را دارد پرسید باز هم مصر است «سه ستاره» را به یک برند تلویزیونی تبدیل کند یا سال آینده با خلاقیت و ایده ی بهتری در تلویزیون ظاهر خواهد شد؟!