سردبیران محترم کیهان لندن، گویا و انتخاب خبر

ضمن سلام، لطفا برابر سنت مطبوعات، جوابیه پیوست را در همان محلهایی که مقاله کیهان لندن علیه من چاپ شده بود چاپ فرمائید.

رونوشت: گویا و انتخاب خبر

ارادتمند- هوشنگ

شارلاتانیسم کیهان لندن توجیه ناپذیر است!

 هوشنگ امیراحمدی

استاد دانشگاه راتگرز- امریکا

 کیهان لندن(برادر ناتنی کیهان ایران) در مقاله بی امضائی که شنبه ۴ فروردین ۱۳۹۷ برابر با ۲۴ مارس 2018 چاپ کرده و در سایت گویا هم در همان روز باز نشر شده است، در تیتر اصلی خود به دروغ می نویسد:

"پیشنهاد عجیب هوشنگ امیراحمدی به زمامداران جمهوری اسلامی: دولت سپاهی- نظامی تشکیل دهید!" 

 دروغ کیهان لندن دراین است که من هرگز پیشنهاد "دولت سپاهی-نظامی" به زمامداران جمهوری اسلامی نداده ام. این "دولت" شاید آرزوی نویسنده جنگ طلب کیهان لندن باشد که می خواهد با زبان من مطرح کند. عین مقاله من که مورد استناد تحریف گونه سردبیر یا مدیر مسئول(چون مقاله بی امضاء است) کیهان لندن قرار گرفته است در این لینک قابل دسترسی است. استدعای من از خوانندگان کیهان لندن این است که اصل مقاله را حتما بخوانند و خود به قضاوت بنشینند.

 من در مقاله مورد ارجاع کیهان لندن چنین می نویسم: با آمدن جان بولتون و مایکل پمپئو "احتمال درگیری نظامی" بین ایران و آمریکا افزایش یافته است مخصوصا که آقای ناتانیاهو و ولیعهد عربستان هم اصرار به جنگ دارند. درهمین حال هم، تجربه نشان داده است که دولت آقای روحانی قابلیت رودررویی سیاسی و دیپلماتیک با دولت آقای ترامپ را ندارد. حتی اروپائیان هم دیگر ایشان را جدی نمی گیرد. در چنین وضعیتی ایران باید چکار کند؟

 جواب من استراتژی " بنا کن خانه‌ای در خورد فیل" است. یعنی ایران هم مثل ترامپ دولتی "نیمه نظامی" تشکیل دهد. من این طرح را برای اولین بار در 29 جولای 2017 در برنامه "پرگار" بی بی سی مطرح کردم. در فاصله برنامه "پرگار" و مقاله مورد ارجاع کیهان لندن، من طرح مفصلی برای "تغییرات ساختاری" در جمهوری اسلامی نوشتم. آن طرح به بهانه نامه ای به آقای مهدی کروبی ارائه شد و در انتخاب خبر، گویا و شبکه های اجتماعی بطور وسیع منتشر گردید. تیتر آن طرح این بود: "جناب آقای آیت الله خامنه ای، لطفا پاک سازی کنید".

 برابر طرح پیشنهادی من، احزاب سیاسی باید اجازه حضور پیدا کنند، آزادی های سیاسی و مدنی به رسمیت کامل شناخته شوند، شورای نگهبان از نظارت انتخابات بطور کامل کنار گذاشته شود، قانون اساسی دوباره نویسی شده و دین از حکومت جدا شود، انتقام سیاسی قانونا منع گردد، و بالاخره انتخابات آزاد برای رئیس جمهور و مجلس بدون دخالت شورای نگهبان بفوریت انجام گیرند. در طرح همچنین پیشنهاد می کنم که قوه قضائیه پاک سازی گردد و ریاست آن هم به یک قاضی مورد اعتماد مردم(غیر معمم) داده شود.

 در مقاله مورد ارجاع کیهان لندن من بطور خیلی روشن اجرای این "طرح تغییرات ساختاری" را پیش شرط "نیمه نظامی" کردن دولت می کنم. مشخصا، می نویسم که "هر نوع نظامی کردن دولت باید متعاقب آن تغییرات ساختاری پیشنهادی صورت گیرد که هدف آن ها تشکیل قوای مجریه، مقننه و قضائیه مردمی است. در غیر این صورت هر نوع حرکت به سوی نظامی گری در کشور محکوم به شکست است." و تاکید می کنم که "نظر من یک دولت نظامی نیست بلکه دولتی است که در آن نظامیان نقش مهمی دارند".

کیهان لندن ازتحریف آشکار فکر و نوشته من به دنبال چیست؟ به سه احتمال توجه می دهم. اول، ترور شخصیت سیاسی و اکادمیکی من. نویسنده، به روال کیهان ایران، برادر ناتنی خود، از من به عنوان "لابی" جمهوری اسلامی اسم می برد که البته اشاره اش به 30 سال فعالیت مستمر من برای عادی سازی رابطه ایران و آمریکا است. یکی از نتایج آن "لابیگری" عذرخواهی تاریخی وزیر امور خارجه وقت آمریکا از مردم ایران برای سیاست های اشتباه در قبال ایران است. یکی دیگر از افتخاراتم این است که من 30 سال به عادی کردن رابطه گفته ام "آری" و در تمام این مدت، تندروها در داخل ایران، آقای رضا پهلوی و خانم مریم رجوی گفته اند "نه".

هدف آشکار دوم کیهان لندن دفاع از دولت آقای روحانی است که از دید نویسنده در مقاله من "تحقیر" شده است. کیهان حتی چاپ بخشی از مقاله در سایت "دولت بهار" آقای احمدی نژاد را به عنوان شاهدی در این رابطه تذکر می دهد. من تا به امروز نمی دانستم که کیهان لندن تا بدین حد بالا از طرفداران دولت آقای روحانی است. نویسنده به وضوح از طرفداران "اصلاح طلبان حکومتی" است و می خواهد مرا به "تندروها" وصل کند تا بیشتر مقبول آن "استمرار طلبان" شود. ایشان غافل از این شعار مردمی است که " اصلاح طلب، اصول گرا، دیگر تمام است ماجرا".

 و بالاخره، کیهان لندن از اینکه استراژی من ممکن است باعث جلوکیری از جنگی احتمالی بین ایران و آمریکا بشود نگران است. من در جایی در مقاله می نویسم که "در کوتاه مدت و به طور موقت، نیمه‌نظامی کردن کشور بهتر از فرو رفتن در وضعیتی است که برخی از کشورهای منطقه در حال تجربه کردن آن هستند." به نظر می رسد نویسنده کیهان لندن عکس این را بیشتر می پسندد. امیدوارم اشتباه کنم و این طور نباشد. کیهان لندن و یا حتی نویسنده آن را جنگ طلب تلقی کردن جدا موجب آزار من می شود.

به عرض خوانندگان گرامی کیهان لندن برسانم که من طرح هایی از نوع "آرایش نظامی دولت"، "تعییرات ساختاری حکومت" و "نقشه راهی برای عادی سازی رابطه ایران و آمریکا" را به عنوان یک سیاستمدار روشنفکر، و نه یک روشنفکر سیاسی، می نویسم، و در همه حال هم، منافع ملت ایران(یعنی مردم و جغرافیای ان) مد نظر است. متاسفانه این نحوه برخورد عملگرایی من با مسایل امروز ایران مورد پسند روشنفکران سیاسی ما نیست. آنها از موضع ایدئولوژی و ایده آل حرکت می کنند.

در پایان، گاهی فکر می کنم اگر مرحوم قوام السلطنه، رضا شاه، و یا دکتر امینی در کنار ما بودند چگونه با این وضعیت در حال شکل گیری در داخل و خارج کشور برخورد می کردند؟ اطمینان دارم آنها، مخصوصا رضا شاه که اعتقاد راسخ به نظامی گری داشت، به طرح من رای مثبت می دادند. و آنچه مرا جدا متاسف می کند، برخورد روشنفکرانه-سیاسی کیهان لندن با طرح من است. این در حالی است که اکثریت گردانندگان آن از طرفداران استوار ساسله پهلوی هستند که توسط یک نظامی تاسیس شد.